Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Η Ρωσία υπερθερμαίνεται 2,5 φορές ταχύτερα από τον υπόλοιπο πλανήτη




ΣΙΒΗΡΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΗΡΕΜΗ ΓΗ" ...

«Οι πάγοι της Σιβηρίας υποχωρούν, σεισμοί συμβαίνουν εκεί που προηγουμένως δεν λάμβαναν χώρα ποτέ, υπάρχουν κατολισθήσεις, ξαφνικές πλημμύρες, εκρήξεις συμπυκνωμένου αερίου και ούτω καθεξής», δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτσκοφ, υπουργός εκτάκτων περιστατικών.

Η Ρωσία υπερθερμαίνεται 2,5 φορές ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, όπως αποκάλυψε το υπουργείο περιβάλλοντος της χώρας την προηγούμενη εβδομάδα.
Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ιδιαίτερα στο στρώμα πάγου της Σιβηρίας και στη διατάραξη της έναρξης του χειμώνα.
Η περιβαλλοντική έκθεση του υπουργείου αναφέρει ότι η μέση θερμοκρασία στη Ρωσία αυξήθηκε κατά 0,42 βαθμούς Κελσίου κάθε δεκαετία από το 1976, 2,5 φορές πιο γρήγορα από τους 0,17 βαθμούς αύξησης που σημείωσε ο υπόλοιπος πλανήτης.
Το υπουργείο κατέγραψε 569 φαινόμενα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή το 2014, τον υψηλότερο αριθμό από τότε που ξεκίνησαν να τα παρακολουθούν.
Ενδεικτικά, οι πλημμύρες που έπληξαν τη χώρα το 2014 και η λειψυδρία ανατολικά της λίμνης Βαϊκάλης οδήγησαν σε μια «καταστροφική αύξηση των πυρκαγιών».
«Οι πάγοι της Σιβηρίας υποχωρούν, σεισμοί συμβαίνουν εκεί που προηγουμένως δεν λάμβαναν χώρα ποτέ, υπάρχουν κατολισθήσεις, ξαφνικές πλημμύρες, εκρήξεις συμπυκνωμένου αερίου και ούτω καθεξής», δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτσκοφ, υπουργός εκτάκτων περιστατικών.
Τα ρεκόρ θερμοκρασίας για αυτή την εποχή στη Μόσχα και τις γύρω περιοχές έσπασαν κάθε μέρα την προηγούμενη εβδομάδα, φτάνοντας τους 8,5 βαθμούς Κελσίου.
Πριν από τη συμφωνία που επετεύχθη κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στο Παρίσι αυτό το μήνα, η Ρωσία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 75 τοις εκατό, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.
Οι συνολικές εκπομπές της Ρωσίας δεν έχουν αυξηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά η κυβέρνηση ανησυχεί για το γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί θέμα προτεραιότητας για την πλειοψηφία του κοινού, εν μέσω της οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο μισός στόλος οχημάτων της χώρας συνεχίζει να αποτελείται από ρυπογόνους κινητήρες δεκαετιών.


Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Ο "ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ" ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΔΕΣΣΑΣ





           
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ


ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΖΟΜΠΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΤΩΝ "ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ" ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ ΠΟΥ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ,  ΚΟΒΟΥΝ ΑΝΑΙΤΙΑ ΤΑ  ΔΕΝΔΡΑ, ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ ΚΑΙ ΣΚΕΠΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ!


Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΙΑ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΑ ΛΟΓΩ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ


ΤΑ ΘΕΡΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 2015





ΤΑ ΘΕΡΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 2015 ΜΕ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΡΕΚΟΡ ΣΤΑ ΥΨΗ!


22 βαθμοί C ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ!
6 βαθμοί C ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ!
7 βαθμοί C ΣΤΟ ΕΛΣΙΝΚΙ!
Σύμφωνα με τον χάρτη της Παγκόσμιας Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.

 Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ,ΕΚΕΙ και ΠΑΝΤΟΥ!

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

ΡΕΚΟΡ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗΣ ΖΕΣΤΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ!


Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ,ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ!
Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ!



Η ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ "ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ".
ΤΕΤΑΡΤΗ 16-12-2015 ΩΡΑ 18.30
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΩΝ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ : ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ

Η επιθετική τακτική απέναντι στο αστικό πράσινο και τους ελεύθερους χώρους που τα τελευταία χρόνια ακολουθεί η Δημοτική Αρχή της Έδεσσας φαίνεται να μην έχει τελειωμό.
Η πόλη της Έδεσσας βιώνει τη βαρβαρότητα της αλυσίδας των αστικών αναπλάσεων που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται στο όνομα μιας στενόμυαλης δήθεν «αναπτυξιακής» λογικής και ενός λαϊκισμού που έχοντας στόχο την εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών και συντεχνιακών συμφερόντων κατάφεραν να βλάψουν ανεπανόρθωτα , σημεία αναφοράς της πόλης με αδιαμφισβήτητη σημασία τόσο για το τουριστικό μέλλον της όσο και για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
Εκατοντάδες αναίτιες κοπές δένδρων (ως δήθεν προβληματικών) τσιμεντοποιήσεις πάρκων ,εξαφανήσεις ποταμών (Κωνσταντινουπόλεως) παραχωρήσεις δημοτικών χώρων με την κατασκευή "ιδιωτικών" πλατειών. Καμιά πρόβλεψη για την ένταξη του ποδήλατου στον αστικό ιστό ,σπατάλη (γκρέμισμα πέτρινων γεφυρών και καταστροφή υπάρχουσας υποδομής και αντικατάστασή της χωρίς λόγο από άλλη) και κακογουστιά ,είναι τα αποτελέσματα των δύο "μεγάλων" πολυδιαφημιζόμενων έργων με τίτλο «Ανάδειξη δικτύου ποταμοβραχιόνων της πόλης της Έδεσσας ως ζωντανό στοιχείο της καθημερινότητάς της» και «Ανάπλαση Πλατείας Γρανικού, οδού 18ης Οκτωβρίου και των μεταξύ τους συνδετήριων οδών».
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος το κατώτερο όριο για να είναι βιώσιμη μια πόλη αντιστοιχεί σε 10 τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο ενώ σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποίησε το 2006 η ομάδα του καθηγητή της Γεωπονικής Σχολής του Α.Π.Θ. Ιωάννη Τσαλικίδη για λογαριασμό του Δήμου Έδεσσας το αντίστοιχο ποσοστό –συμπεριλαμβανομένων και των δεντροστοιχιών των δρόμων μαζί με τα πρανή τους- φθάνει μόλις τα 7,2 τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο. Αυτά τα δεδομένα αρκούν για να καταρρίψουν τον μύθο της "πράσινης πόλης" που υπάρχει για την πόλη της Έδεσσας.
Οι ευθύνες για τη ζημία που έγινε μέχρι τώρα στην πόλη επιμερίζονται αναλογικά από τους διαχειριστές της δημοτικής εξουσίας μέχρι τον τελευταίο πολίτη.
Εμείς οι πολίτες της Έδεσσας λέμε:
ΟΧΙ στην βαρβαρότητα των "ΨΕΥΤΟΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ"
ΟΧΙ στην υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας 
ΝΑΙ σε μια σύγχρονη βιώσιμη πόλη με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον.

"ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ!




ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΘΡΑΣΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΦΥΛΛΑΔΑ ΤΟΥ "ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ" ΠΟΥ ΧΥΝΕΙ ΑΦΘΟΝΑ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΙΑ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ (ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΕΙ) ΝΑ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΣΠΟΛΟΓΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΟ 2006 ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΤΙΣΘΕΙ ΕΚΕΙ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΕΝΩ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΚΑ ΠΡΟΕΠΙΛΕΓΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΩΡΟΣ!

ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΦΥΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ "ΑΛΛΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ" ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΝΑ ΚΛΙΜΑ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΕΝΑ ΒΑΘΜΟ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ!

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ



Οι εκστρατείες αποδόμησης των επιχειρημάτων υπέρ της κλιματικής αλλαγής έχουν ως σημείο εκκίνησης το 1989, λίγο μετά τη σύσταση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, όταν το Ινστιτούτο Marshall δημοσίευσε την πρώτη αναφορά που αμφισβητούσε την κλιματική επιστήμη. Σήμερα, στις ΗΠΑ, στο ‘κίνημα’ αυτό συμμετέχουν περίπου 118 οργανισμοί, που προέρχονται από πολυεθνικές εταιρείες, τους αντίστοιχους συνδέσμους επιχειρήσεων, ιδρύματα και think tanks συντηρητικών πολιτικών τοποθετήσεων. Σχετική μελέτη που διερεύνησε τις πηγές χρηματοδότησης αυτών των οργανισμών κατέληξε σε ένα συνολικό ποσό πάνω από $7 δις το οποίο υποστήριξε τη λειτουργία 91 από τους 118 οργανισμούς (για τους υπόλοιπους δεν βρέθηκαν στοιχεία) κατά το διάστημα 2003–2010. Η πραγματική προέλευση του μεγαλύτερου μέρους αυτού του ποσού, $78 εκ., παραμένει άγνωστη. Οι χορηγοί του, τα ιδρύματα Donors Trust και Donors Capital Fund, βασίζουν τη λειτουργία τους στην ανωνυμία: ιδιώτες ή άλλοι οργανισμοί, δωρίζουν ένα ποσό, και τα 2 ιδρύματα αναλαμβάνουν τη διάθεση του στους επιλεγμένους σκοπούς, αποκρύβοντας την ταυτότητα του δωρητή. Στην κορυφή των χρηματοδοτών βρίσκεται επίσης το ίδρυμα Koch, του ομίλου επιχειρήσεων Koch Industries, Inc, ενός από τους μεγαλύτερους των ΗΠΑ, με ετήσια έσοδα που φτάνουν τα $115 δις από τη δραστηριοποίηση του στον τομέα των ορυκτών καυσίμων, χημικών κλπ.

Η έρευνα για την προέλευση της χρηματοδότησης όσων αμφισβητούν τα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής έχει φέρει στην επιφάνεια και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία. Όπως την πολύ ‘στενή σχέση’ -αξίας $2,3 δις…- που διατηρεί η μεγαλύτερη διεθνώς εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου ExxonMobile με μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ που αντιτίθενται στις πολιτικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Ή την χρηματοδότηση ερευνών που αποσυνδέουν την κλιματική αλλαγή από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, ύψους $1,2 δις προερχόμενα από επιχειρήσεις πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα

Η ιστορία αποκτά ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον, καθώς στη λίστα των χορηγών των αρνητών της κλιματικής αλλαγής περιλαμβάνονται και επιχειρήσεις που δημοσίως στηρίζουν τις καθαρές πηγές ενέργειας! Όπως η Google, η οποία στήριξε τον αμερικάνο γερουσιαστή Inhofe που θεωρεί την κλιματική αλλαγή ως την «μεγαλύτερη απάτη εναντίον του αμερικάνικου λαού», ή την Ford Motor Company που στήριξε με $0,8 εκ. μέλη του αμερικάνικου κογκρέσου-αρνητών της κλιματικής αλλαγής, και την Microsoft που, μαζί με την General Motors, στηρίζουν το Heartland Institute το οποίο σταθερά παράγει επιχειρήματα ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Είναι προφανές πως το μέγεθος της χρηματοδότησης των ‘σκεπτικιστών’ επιστημόνων είναι τέτοιο ώστε να αποκομίζει κανείς την εντύπωση πως διεξάγεται μια έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στα μέλη της επιστημονικής κοινότητας γύρω από το θέμα της κλιματικής αλλαγής. Αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Το 97% των επιστημόνων συμφωνούν πως η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας είναι αποτέλεσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Κατά βάθος, αυτό το γνωρίζουν και οι ίδιοι οι αρνητές του φαινομένου.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΩΣ ΤΟΝ ΑΜΑΖΟΝΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΩΠΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΗΚΟΥΑΝΑ



Indigenous Peoples Protest for Rights in Paris


Indigenous peoples from the Arctic to the Amazon took to the waters of Paris, calling for the UN #COP21 climate agreement to include indigenous land rights.(Music courtesy: A Tribe Called Red)
Δημοσιεύτηκε από AJ+ στις Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

 ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΩΣ ΤΟΝ ΑΜΑΖΟΝΙΟ ΚΩΠΗΛΑΤΟΥΝ ΣΤΟ ΣΗΚΟΥΑΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΜΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!

ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΩΣ ΤΟΝ ΑΜΑΖΟΝΙΟ ΚΩΠΗΛΑΤΟΥΝ ΣΤΟ ΣΗΚΟΥΑΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΜΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!

Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ





ΤΟ "ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ" ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ,ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΕΦΙΑΛΤΗΣ!

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ



«ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»

Θα μπορούσε κάποιος να πει επικαλούμενος την παραπάνω ευαγγελική ρήση για τα εγκλήματα της Δημοτικής Αρχής της Έδεσσας ενάντια στη φύση και τα σημεία αναφοράς της πόλης ,τα τελευταία χρόνια .
Ομως νομίζουμε ότι "οίδασι" και μάλιστα πολύ καλά τι κάνουν οι διαχειριστές της τοπικής εξουσίας εκμεταλλευόμενοι την σιωπηρή ανοχή της αντιπολίτευσης και την αδράνεια των συλλόγων και όποιων συλλογικοτήτων ευδοκιμούν σ΄αυτήν την πόλη.
Συνεχίζουν δια μέσου των "αναπλάσεων" να τσιμεντοποιούν και να καταστρέφουν προκλητικά την πόλη σπαταλώντας άσκοπα χρήματα τη στιγμή που η χώρα βιώνει τη μνημονιακή βαρβαρότητα.
Ας θυμηθούμε ακόμη πως το πάρκο της 25ης Μαρτίου υπήρξε σύμβολο της αντίστασης  απέναντι στις τσιμεντοποιήσεις όταν την άνοιξη του 2006 "αρνήθηκε" να γίνει Μουσείο (ενώ είχε προεπιλεγεί άλλος χώρος στη συνοικία "Βαρόσι" ) μετά από κινητοποιήσεις των πολιτών.





Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ "ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ" ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ


Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΤΕΙ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ ΤΗΝ ΙΝΔΙΑ.

Οι ισχυρότερες βροχοπτώσεις  των τελευταίων 100 χρόνων πλήττουν τό Τσενάι, την τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ινδίας, καθώς χιλιάδες άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους ,ενώ σχεδόν 200 έχασαν τη ζωή τους.
Το Τσενάι είναι πρωτεύουσα της πολιτείας Ταμίλ Ναντού , μιας από τις παραγωγικότερες περιοχές της χώρας.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι κατηγόρησε την αλλαγή του κλίματος για τις πλημμύρες, και τις ανέφερε ως ένα ακόμη παράδειγμα της επείγουσας ανάγκης για μια παγκόσμια συμφωνία για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
 Από την άλλη μεριά όμως, αξίζει να σημειωθεί ότι ,η Ινδία είναι μία από τις χώρες με τις μεγαλύτερες εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα, ενώ η ίδια Ινδία  γενικά προβάλλει αντιρρήσεις στη λήψη μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής υπό το πρίσμα του ότι αυτά θα πλήξουν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας .

Θυμίζουμε ότι συνεχίζεται  στο Παρίσι η Σύνοδος Κορυφής για το κλίμα, η οποία θα ολοκληρωθεί στις 11 Δεκεμβρίου.


"ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ"


ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΕΔΩ ΚΑΙ 9 ΣΥΝΑΠΤΑ ΕΤΗ, Η ΦΥΛΛΑΔΑ ΤΟΥ "ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ" ΛΑΣΠΟΛΟΓΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΜΑΗ ΤΟΥ 2006 (ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ 2007 ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ) ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΠΟΥΝ "ΟΧΙ" ΣΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΕΝΩ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΚΑ ΠΡΟΕΠΙΛΕΓΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ "ΒΑΡΟΣΙ" ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΗ ΤΗ ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΕΝΔΡΑ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΑΣΕΩΝ ΕΙΤΕ ΩΣ ΔΗΘΕΝ "ΑΡΡΩΣΤΑ" Η ΦΥΛΛΑΔΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ "ΥΠΑΙΤΙΩΝ" ΤΗΣ ΜΗ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΠΩΣ Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΗΤΑΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΦΥΛΛΑΔΑ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΕΙΜΕΝΟ η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΣΤΑΛΗ ΚΑΙ ΕΞΕΦΡΑΖΕ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΑΠΟΨΗ !

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ



Rising Above Climate Change from Tvjournalist.dk on Vimeo.



ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ.

 Τέσσερα πιλοτικά προγράμματα σε διαφορετικά οικοσυστήματα στην Ουγκάντα, που υλοποιείται από το Εθνικό Πρόγραμμα Δράσης Προσαρμογής (ΝΑΠΑ) για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Καλά βέβαια τα προγράμματα αλλά ακόμη καλύτερο το σταμάτημα της κλιματικής αλλαγής που θα είναι αποτελεσματικό μόνο με την ανατροπή του καπιταλιστικού καταναλωτικού μοντέλου και της ψευτο-"ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" που καταδυναστεύουν τον πλανήτη Γή.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ

Μια ομάδα γεωλόγων ανακάλυψαν έναν ακόμη παγετώνα που συρρικνώνεται στο βουνό Μόντε Ρόζα, στα σύνορα Ιταλίας και Ελβετίας. Σε λίγες δεκαετίες, σύμφωνα με τις προβλέψεις δεν θα υπάρχει πια. Το Μόντε Ρόζα είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της οροσειράς των Άλπεων. Ένας παράδεισος για τους σκιέρ και όσους κάνουν snowboard. Είναι όμως και καλό σημείο για να παρατηρήσουμε τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. «Έχουμε παρατηρήσει μια σημαντική μείωση της πυκνότητας του πάγου, μερικά μέτρα το χρόνο. Φέτος όμως μιλάμε για 10 εκατοστά την ημέρα» επισημαίνει ο γεωλόγος από το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, Τζιοβάνι Μορτάρα. Μερικοί παγετώνες στην περιοχή έχουν εξαφανιστεί εντελώς τις τελευταίες δεκαετίες και οι προβλέψεις για το μέλλον δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικές. «Δεν υπάρχει μόνο ένα πιθανό σενάριο για το μέλλον. Το πιο αισιόδοξο είναι, ότι η παγκόσμια θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά ένα βαθμό, ή λιγότερο από ένα βαθμό στα επόμενα 100 χρόνια. Η πιο δραματική εκδοχή είναι ότι θα υπάρξει πολύ μεγαλύτερη αύξηση, κατά μέσο όρο πέντε βαθμούς, που είναι τεράστιο νούμερο. Η επίπτωση στους παγετώνες με το καλό ή με το κακό σενάριο θα είναι πολύ σημαντική και θα οδηγήσει σε εξαφάνιση τους αλπικούς παγετώνες» Σίλβιο Σένο, γεωλόγος από το Πανεπιστήμιο της Πάβια.
Το λιώσιμο των πάγων προκαλεί ήδη σοβαρά προβλήματα: μεγάλη μείωση του φρέσκου νερού και συνεχόμενες πτώσεις βράχων.

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Ιστορική πρόκληση η σύνοδος για το κλίμα στο Παρίσι





Υψηλές προσδοκίες καλλιέργησαν ( η μήπως φρούδες ελπίδες;) οι οικοδεσπότες της 21ης συνόδου για το κλίμα, που διεξάγεται στο προάστιο Μπουρζέ του Παρισιού. Οι ισχυροί όλου του πλανήτη βρίσκονται στην γαλλική πρωτεύουσα με στόχο να βρεθεί συνισταμένη και να επιτευχθεί μία συμφωνία, που θα τηρείται απ’ όλους και θα έχει ως άξονα τον περιορισμό της εκπομπής ρύπων και μείωσης της υπερθέρμανσης της Γης.



Αποχαρακτηρισμοί και ιδιωτικοποιήσεις 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων






Την περασμένη Τετάρτη άρχισε στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής η συζήτηση του νομοσχέδιου «Βοσκήσιμες Γαίες της Ελλάδας και άλλες Διατάξεις». Τους προηγούμενους μήνες, είδαν το φως της δημοσιότητας αρκετά προσχέδια που συντάσσονταν από τους συμβούλους του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου. Κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν η αναγόρευση της βόσκησης σε κύρια δραστηριότητα μέσα σε 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων. Οι γνώστες της δασικής νομοθεσίας γνωρίζουν πως αυτό σημαίνει ενεργοποίηση του σχεδίου αποχαρακτηρισμού και ιδιωτικοποίησης αυτών των εκτάσεων, στο όνομα της εξασφάλισης των κοινοτικών επιδοτήσεων των κτηνοτρόφων. Σχετικά έχουμε γράψει και εμείς κατ’ επανάληψη.
Στον αγώνα δρόμου που κάνει ο Β. Αποστόλου για να ψηφιστεί αυτός ο δασοκτόνος νόμος, έφτασε στο σημείο να εισαγάγει σε ένα από τα προσχέδια που κυκλοφόρησαν (τον Ιούλη του 2015) διάταξη σύμφωνα με την οποία όποια έκταση από τα δάση και τις δασικές εκτάσεις που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι θα καίγεται δε θα κηρύσσεται αναδασωτέα! Μετά από δικό μας δημοσίευμα, που αναπαρήχθη ευρύτατα στον ηλεκτρονικό τύπο, διαβάστηκε και συζητήθηκε σε μαζική κλίμακα, ο Β. Αποστόλου αναγκάστηκε να αποσύρει άρον-άρον αυτή τη διάταξη. Η απόσυρσή της, όμως, δεν ανατρέπει το βασικό στόχο του νομοσχέδιου, που είναι ο αποχαρακτηρισμός και η ιδιωτικοποίηση των δασών και δασικών εκτάσεων που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι. Απλά μειώνει προς το παρόν την ταχύτητα ολοκλήρωσης αυτού του σχεδίου.
Θυμίζουμε ότι, από την πρώτη στιγμή, πολύ πριν ψηφιστούν οι μνημονιακοί αντιδασικοί νόμοι, είχαμε επισημάνει ότι ο λόγος που προβάλλεται για την οριοθέτηση δασών και δασικών εκτάσεων ως βοσκότοπων, δηλαδή η εξασφάλιση των κοινοτικών επιδοτήσεων των κτηνοτρόφων, είναι προσχηματικός. Σχηματίσαμε αυτή την άποψη βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα ντοκουμέντα, από τα οποία προέκυπτε ότι κύριος στόχος είναι ο αποχαρακτηρισμός και η ιδιωτικοποίηση των δασών και των δασικών εκτάσεων. Αυτά τα στοιχεία δε χάνουν την αξία τους, όμως κατά κάποιο τρόπο μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, μετά την ψήφιση των μνημονιακών νόμων για την αύξηση από 13% σε 23% του ΦΠΑ για όλα τα αγροτικά εφόδια, που πλήττει και τους κτηνοτρόφους, για την αύξηση του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο, που ανέβηκε ήδη από τις 14 Αυγούστου στα 200 ευρώ και θα φτάσει στα 330 ευρώ το χιλιόλιτρο, για την αύξηση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος των αγροτών (από το πρώτο ευρώ) από 13% σε 20%, αρχικά, και στη συνέχεια σε 26% (από τον Οκτώβρη του 2016), για τη μεγάλη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τους. Με αυτές τις αντιαγροτικές ρυθμίσεις επιταχύνεται η διαδικασία ξεπατώματος όχι μόνο των φτωχών αλλά και τμήματος των πλουσίων κτηνοτρόφων, το μέγεθος του οποίου δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια αυτή τη χρονική στιγμή.
Ετσι, οι θεωρίες του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης ότι θέλει να οριοθετήσει τις «βοσκήσιμες γαίες» για να διασφαλίσει τις κοινοτικές επιδοτήσεις των κτηνοτρόφων καταρρέουν, γιατί με τους μνημονιακούς νόμους μεγάλο τμήμα των κτηνοτρόφων θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την κτηνοτροφική παραγωγή, όπως προαναφέραμε. Και τότε δε θα τίθεται θέμα εξασφάλισης κοινοτικών επιδοτήσεων γι’ αυτούς, αφού δε θ’ ασχολούνται πια με την κτηνοτροφία και θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν, είτε στις μεγάλες πόλεις είτε στο εξωτερικό, για αναζήτηση εργασίας. 
Σε σχέση με το δασοκτόνο χαρακτήρα των διατάξεων του νομοσχέδιου, πρέπει αρχικά να θυμίζουμε αυτό που επισημάναμε από τότε που κυκλοφόρησε το πρώτο προσχέδιο για τις «βοσκήσιμες γαίες»: σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κανονισμού 1307 του 2013, οι «βοσκήσιμες γαίες» θεωρούνται γεωργική γη. Η εφαρμογή αυτής της διάταξης είναι υποχρεωτική και στην Ελλάδα. Ετσι θα αποχαρακτηριστούν τα 50 εκατ. στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων από τη στιγμή που θα οριοθετηθούν ως «βοσκήσιμες γαίες». Αυτό το είχαμε επισημάνει τον περασμένο Απρίλη στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. Για να αποσείσει την κατηγορία ότι αποχαρακτηρίζει δάση και δασικές εκτάσεις, μας απάντησε τότε, ευκαιριακά, ότι του Κανονισμού αυτού υπερισχύουν τα άρθρα 24 και 117 του συντάγματος και γι’ αυτό οι εκτάσεις δεν αποχαρακτηρίζονται. Του τονίσαμε ότι με βάση Γνωμοδοτήσεις της Κομισιόν το κοινοτικό δίκαιο υπερισχύει του συντάγματος και γι’ αυτό οι εκτάσεις που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι θα αποχαρακτηριστούν. Του θυμίσαμε ακόμη, ότι στο αρχικό σχέδιο του Κανονισμού δεν προβλεπόταν ένταξη δασών και δασικών εκτάσεων στους βοσκότοπους και ότι για να υπάρξει αυτή η ένταξη πίεσε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ευρωβουλευτές και άλλοι παράγοντες. 
Ενώ στην απάντηση που μας έδωσε προφορικά ο υπουργός Β. Αποστόλου εμφανιζόταν ως υπέρμαχος του συντάγματος και των προστατευτικών του διατάξεων για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχέδιου ομολογεί ότι με τον προτεινόμενο ορισμό για τις «βοσκήσιμες γαίες»λαμβάνονται υπόψη και οι απαιτήσεις των ευρωπαϊκών Κανονισμών και δη του Κανονισμού 1307/2013! Ιδού το σχετικό απόσπασμα από την αιτιολογική έκθεση: «Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, βοσκήσιμες γαίες καλούνται οι εκτάσεις που δύνανται να χρησιμοποιηθούν για βόσκηση ζώων (…) Στον προτεινόμενο ορισμό της έννοιας βοσκήσιμη γαία λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες του μεσογειακού οικοσυστήματος (…) καθώς επίσης και οι απαιτήσεις των Ευρωπαϊκών Κανονισμών, όπως τεκμαίρονται από το νέο ορισμό για τους βοσκοτόπους (Καν. ΕΕ 1307/2013, Αρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο η’ και τα άρθρα 6, 7, 8 και κατά εξουσιοδότηση Κανονισμού ΕΕ 639/2014 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής». 
Ενα κλικ
Παρενθετικά σημειώνουμε, ότι ο Β. Αποστόλου ήταν υποχρεωμένος, με τον ορισμό των βοσκήσιμων γαιών, να λάβει υπόψη όχι μόνο τις απαιτήσεις του στοιχείου η’ της παρ. 1 του άρθρου 4 του κανονισμού 1307/2013, που αναφέρεται στον ορισμό των βοσκότοπων, αλλά και το στοιχείο ε’ της παρ. 1 του άρθρου 4, που αναφέρεται στον ορισμό της γεωργικής γης, στην οποία εντάσσει και τους βοσκότοπους. Με την ένταξη όμως των βοσκότοπων στη γεωργική γη αποχαρακτηρίζονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που θα οριοθετηθούν ως τέτοιοι. Μπορεί μέχρι τώρα ο Β. Αποστόλου (και κατ’ επέκταση οι Π. Σκουρλέτης και Ι. Τσιρώνης) να μην παραδέχεται ανοιχτά ότι έλαβε υπόψη του τον ορισμό της γεωργικής γης, αλλά φρόντισε να περάσει στο κύριο σώμα του νομοσχέδιου διατάξεις και τοποθετήσεις στην Αιτιολογική Εκθεση, που αναγορεύουν τη βόσκηση σε κύρια δράση που πρέπει να αναπτύσσεται στα οριοθετημένα ως βοσκότοποι δάση και δασικές εκτάσεις. Τονίζεται, μάλιστα, ότι οι όποιες άλλες δράσεις στους βοσκότοπους δεν πρέπει να υπονομεύουν τη βόσκηση. Αυτός ο χαρακτήρας που επιφυλάσσει ο δασολόγος Β. Αποστόλου στα οριοθετημένα ως βοσκότοποι δάση και δασικές εκτάσεις, βρίσκεται ένα κλικ πριν από τον τυπικό αποχαρακτηρισμό τους.
Ο Β. Αποστόλου γνωρίζει εξ ακοής (γιατί δασολόγος της πράξης δεν υπήρξε), ότι με το Νόμο 1734/1987 («Βοσκότοποι και ρύθμιση ζητημάτων σχετικών με την κτηνοτροφική αποκατάσταση και με άλλες παραχωρήσεις καθώς και θεμάτων που αφορούν δασικές εκτάσεις»), που ψηφίστηκε με υπουργό Γεωργίας τον Ι. Ποττάκη (κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου), επιχειρήθηκε πάλι ο αποχαρακτηρισμός δεκάδων εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων. Μετά από αγώνες των δασολόγων και από δύο προσφυγές στο ΣτΕ, η απόπειρα αποχαρακτηρισμού απέτυχε, όπως και η απόπειρα νομιμοποίησης ορισμού για τους βοσκότοπους, με τον οποίο -πέραν των άλλων- επιχειρήθηκε να μεταλλαχθεί η βόσκηση από χρήση γης σε τρίτη κατηγορία γης (πέρα από τα δάση και τις γεωργικές εκτάσεις). Αρνούμαστε να δεχτούμε τον όρο «βοσκήσιμες γαίες», γιατί παραπέμπει σε τρίτη κατηγορία γης και έτσι μεταλλάσσει τη βόσκηση από χρήση γης σε γη, μέσω του αποχαρακτηρισμού δασών και δασικών εκτάσεων. 

Ο Β. Αποστόλου φοβάται να κάνει αυτό το τελευταίο κλικ πριν από τον τυπικό αποχαρακτηρισμό των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων, γιατί διαισθάνεται ότι και το δικό του πόνημα θα έχει την τύχη του δασοκτόνου νόμου 1734/1987. 
Η βόσκηση κύρια δραστηριότητα σε δάση
Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχέδιου αναφέρεται αποκαλυπτικά, ότι τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι θα έχουν ως κύρια χρήση τη βόσκηση και οι εκτάσεις αυτές θα διαχειρίζονται μόνο ως βοσκήσιμες: «Με την κατάρτιση και έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης προβλέπεται μεταξύ των άλλων και η χαρτογράφηση και κατά συνέπεια η οριοθέτηση των εκτάσεων που έχουν ως κύρια χρήση τη βοσκή, τις οποίες αποκαλούμε βοσκήσιμες γαίες. Οι εκτάσεις που θα αποδοθούν στην κτηνοτροφία θα διαχειρίζονται μόνο ως βοσκήσιμες, αφού δεν έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν σε πυκνά δάση, καθότι το έδαφος τους δεν έχει μεγάλο βάθος (10-15 cm)»

Οι αιτιολογικές εκθέσεις των νόμων μπορεί να μη δημοσιεύονται στο ΦΕΚ μαζί με το κυρίως σώμα του νόμου, έχουν όμως την αξία τους, ενώ είναι αυτές που αναλύουν τη φιλοσοφία κάθε νόμου. Αυτό λοιπόν που αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, ότι δηλαδή τα οριοθετημένα ως βοσκότοποι δάση και δασικές εκτάσεις θα διαχειρίζονται μόνο ως βοσκότοποι, σημαίνει ότι «πεθαίνουν» όλες οι άλλες δράσεις που είναι πολύ σημαντικές για την προστασία και ανάπτυξη του δάσους. 
Η παράγραφος 2 του άρθρου 3 αναφέρεται στα διαχειριστικά σχέδια βόσκησης:«Η βοσκή εντός των βοσκήσιμων γαιών ασκείται με τη βάση διαχειριστικού σχεδίου βόσκησης της περιοχής (…) Συμβατές χρήσεις με τη δασική νομοθεσία είναι αυτές που προβλέπονται στο ΣΤ’ κεφάλαιο του 998/79 όπως ισχύει ενώ με τη βοσκή είναι οι χρήσεις εκείνες οι οποίες δεν παρεμποδίζουν την προσβασιμότητα των ποιμνίων και δεν υποβαθμίζουν την συνολική βοσκοϊκανότητα της βοσκήσιμης γαίας ως ενιαίας οντότητας, όπως αυτή έχει υπολογιστεί στα διαχειριστικά σχέδια βόσκησης». 
Οταν η βοσκή είναι η κύρια δράση στα δάση και στις δασικές εκτάσεις που οριοθετούνται ως βοσκήσιμες γαίες, απαγορεύονται -εμμέσως πλην σαφώς- όλες οι άλλες δράσεις, που είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την προστασία και την ανάπτυξη των δασών. 
Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η παράγραφος 3 του άρθρου 8: «Εφόσον βοσκήσιμες γαίες περιβάλλουν τμήματα δάσους ή δασικές εκτάσεις, επιτρέπεται και σε αυτά τα τμήματα δάσους ή τις δασικές εκτάσεις να γίνεται χρήση βόσκησης και επεμβάσεις που να την υπηρετούν σύμφωνα με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και του παρόντος νόμου». 

Εδώ ο «ποιητής» Β. Αποστόλου μας λέει, ότι στα οριοθετημένα ως βοσκότοποι δάση και δασικές εκτάσεις επιτρέπεται η βόσκηση και άλλες επεμβάσεις που να υπηρετούν τη βόσκηση. Ετσι, η βόσκηση είναι η αποκλειστική δράση που επιτρέπεται στις βοσκήσιμες γαίες, απαγορεύοντας όλες τις άλλες δράσεις που είναι απαραίτητες και βοηθούν στην προστασία και ανάπτυξη των δασών. 


Και προοπτική ιδιωτικοποίηση

Το νομοσχέδιο δεν αναγορεύει μόνο τη βόσκηση σε αποκλειστική επιτρεπόμενη δράση στα δάση και στις δασικές εκτάσεις που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι. Πάει και παραπέρα. Εισάγει διάταξη με την οποία επιτρέπεται η μεταβίβαση του δικαιώματος χρήσης της βόσκησης, είτε με κληρονομική διαδοχή είτε με πώληση. Το προβλέπει η παράγραφος 3 του άρθρου 6: «Τα δικαιώματα χρήσης της βοσκής περιέρχονται ή μεταβιβάζονται σε περίπτωση κληρονομικής διαδοχής ή πώλησης της εκμετάλλευσης».

Το δικαίωμα κληρονομικής διαδοχής ή πώλησης της χρήσης της βόσκησης δίνεται, γιατί προφανώς το νομοσχέδιο αποσκοπεί –πέρα από τον αποχαρακτηρισμό- και στην ιδιωτικοποίηση των 50 εκατ. στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων. Αυτή η υπόθεση παραπέμπει στην περίπτωση των ρητινοκαλλιεργητών, που η κατάληξη ήταν το Δεκέμβρη του 2003, με το δασοκτόνο νόμο 3208/2003, να τους παραχωρήσει η κυβέρνηση Σημίτη εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα ωραιότατων πευκοδασών. 
Στην ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η παράγραφος 5 του άρθρου 3 του νομοσχέδιου για τους βοσκότοπους, σύμφωνα με την οποία επιτρέπονται -εκτός από τα πρόχειρα καταλύματα, τις ποτίστρες ζώων και τις μικρές ομβροδεξαμενές για τα ζώα- και μικρές επεμβάσεις για την εξυπηρέτηση των κτηνοτρόφων. Τα πρόχειρα καταλύματα, οι ποτίστρες και οι ομβροδεξαμενές σε δάση προβλέπονταν από προηγούμενους νόμους, όμως δεν προβλέπονταν κατασκευές για την εξυπηρέτηση των κτηνοτρόφων. Ο Β. Αποστόλου βάζει τις βάσεις ώστε σε μεταγενέστερο χρόνο να αποχαρακτηριστούν και τυπικά τα δάση και οι δασικές εκτάσεις και παραπέρα να ιδιωτικοποιηθούν. 
Με το άρθρο 2 προβλεπόταν η σύσταση μιας Εθνικής Γεωγραφικής Πληροφοριακής Βάσης Δεδομένων (ΕΓΠΒΔ) με την ονομασία «Βοσκήσιμες Γαίες της Ελλάδας». Προβλεπόταν ακόμη στα πρώτα προσχέδια του νομοσχέδιου ότι αρμόδιες διευθύνσεις για τη δημιουργία, οργάνωση, τήρηση και ενημέρωση της ΕΓΠΒΔ ήταν δύο διευθύνσεις του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και δύο διευθύνσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος. Με το τελικό σχέδιο που κατατέθηκε και άρχισε να συζητείται στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, αρμόδιες πλέον θα είναι οι δύο διευθύνσεις του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, που θα συνεργάζονται με τις δύο διευθύνσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος. Μ’ αυτή τη διάταξη παρακάμπτονται στην ουσία οι δύο δασικές διευθύνσεις και το ίδιο το υπουργείο Περιβάλλοντος. Κι αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη του ότι στόχος είναι ο αποχαρακτηρισμός των δασών και των δασικών εκτάσεων που θα οριοθετηθούν ως βοσκότοποι. 

Τέλος -χωρίς αυτό να είναι το κύριο- με την παράγραφο 3 του άρθρο 3 του νομοσχέδιου επιτρέπεται η βόσκηση και σε προστατευόμενες περιοχές, που απαγορευόταν ρητά από το ΝΔ 86/1969. 

ΠΗΓΗ:

ΠΑΡΙΣΙ 2015: ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ


ΤΟ ΠΕΚΙΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ "ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ"






ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΦΙΑΓΜΕΝΟΣ

Την ώρα που 150 ηγέτες από όλο τον κόσμο βρίσκονται στο Παρίσι, συμμετέχοντας στη Σύνοδο Κορυφής για το κλίμα, στην Κίνα τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης χτύπησαν κόκκινο. . Στο Πεκίνο οι δρόμοι καλύφθηκαν από πυκνό σύννεφο νέφους, ενώ η ορατότητα ακόμα και σε κοντινή απόσταση ήταν περιορισμένη. Στις 10 το πρωί, το προξενείο των ΗΠΑ κατέγραψε ποσοστά μικροσωματιδίων PM2.5 6 φορές πάνω από το επιτρεπτό όριο. Οι αρχές κάλεσαν τους πολίτες τόσο στο Πεκίνο, όσο και την Σανγκάι να μείνουν στα σπίτια τους και να περιορίσουν τις μετακινήσεις στις απολύτως απαραίτητες, ενώ ζήτησαν από τις βιομηχανίες να λειτουργήσουν λιγότερες ώρες. Με αυτά τα δεδομένα, η επεξεργασία της πρώτης συμφωνίας που θα δεσμεύει το σύνολο της διεθνούς κοινότητας να μειώσει τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, γίνεται περισσότερο αναγκαία από ποτέ.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Ν. ΠΕΛΛΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ KAI ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΟΣΕ.

      




      ΔΕΛΤΙΟΤΥΠΟΥ                                                                                      
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ   Ν. ΠΕΛΛΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ  KAI ΣΤΕΛΕΧΗ  ΤΟΥ ΟΣΕ.

Στις 20 του Νοέμβρη 2015 και στα κεντρικά γραφεία του ΟΣΕ, στην Αθήνα ,πραγματοποιήθηκε συνάντηση μελών της Πρωτοβουλίας Πολιτών για το Σιδηροδρομικό Δίκτυο  του Ν. Πέλλας, με τον Πρόεδρο του ΟΣΕ κ. Θεοφανόπουλο και διευθυντικά στελέχη του στρατηγικού σχεδιασμού και τεχνικού τομέα του ΟΣΕ, παρουσία του βουλευτή του Νομού Γιάννη Σηφάκη.
Από την πλευρά της Πρωτοβουλίας τονίστηκε η πολυετής διεκδίκηση της κατασκευής  του νέου σιδηροδρομικού άξονα  Θεσσαλονίκης -Πέλλας μέσω Γιαννιτσών, από τους πολίτες και τους φορείς του Νομού, που είχε ως αποτέλεσμα την ένταξή του στην Προκαταρκτική Μελέτη Σκοπιμότητας τον Μάιο του 2008 με απόλυτα θετικά συμπεράσματα για την υλοποίησή του, καθώς και στο Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Θεσσαλονίκης. 
Αναπτύχθηκε η επιχειρηματολογία για τη σπουδαιότητα και αναγκαιότητα της σύνδεσης μέσω Γιαννιτσών, που αφορά στην έξοδο του νομού από τη συγκοινωνιακή απομόνωση, στις αναπτυξιακές προοπτικές, στη διαπεριφερειακή του σπουδαιότητα και τη σύνδεσή του με τη Σιδηροδρομική Εγνατία και τα διευρωπαϊκά δίκτυα, στην προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής. Επιπλέον τονίσθηκε η ελαχιστοποίηση του κόστους λόγω του πεδινού ανάγλυφου του κάμπου των Γιαννιτσών και παραδόθηκε πλήρης φάκελος με όλα τα στοιχεία σχετικά με το έργο καθώς και  με τις μέχρι τώρα δράσεις της  Πρωτοβουλίας.
 Από πλευράς του προέδρου του ΟΣΕ τονίστηκε η συμφωνία στην επιχειρηματολογία της αναγκαιότητας του έργου, η ιδιαίτερη αναπτυξιακή σπουδαιότητα της σύνδεσης της νέας  χάραξης αφού αυτή αποτελεί τμήμα του άξονα 10 προς την Ευρώπη και τα Δυτικά Βαλκάνια καθώς και η ετοιμότητα του ΟΣΕ στην κατεύθυνση της υλοποίησής της. Συγκεκριμένα δεσμεύτηκε πως ο  ΟΣΕ είναι έτοιμος να προχωρήσει στην επικαιροποίηση της Προκαταρκτικής Μελέτης Σκοπιμότητας του Περιφερειακού Προαστιακού Σιδηρόδρομου Θεσσαλονίκης, που ολοκληρώθηκε το Μάη του 2008 και περιλαμβάνει την παραπάνω σύνδεση, καθώς και στην άμεση εκπόνηση  Οριστικής Μελέτης. Στην κατεύθυνση αυτή ζήτησε να προγραμματισθεί άμεση  συνάντηση με τη γενική γραμματέα του υπουργείου  Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων καθώς και με τον ίδιο τον υπουργό προκειμένου να υπάρξει πολική βούληση για την εκπόνηση της Οριστικής Μελέτης και την αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων για την υλοποίησή του έργου.
Η Πρωτοβουλία Πολιτών για το Σιδηροδρομικό Δίκτυο Ν. Πέλλας θα συνεχίσει και θα εντείνει τις προσπάθειες διεκδίκησης της Σιδηροδρομικής Σύνδεσης του Νομού μέσω Γιαννιτσών.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ   Ν. ΠΕΛΛΑΣ 

Δείτε στο παρακάτω ΒΙΝΤΕΟ απόσπασμα από την εισήγηση του πρώην διευθυντή του ΟΣΕ Βόρειας Ελλάδας ,Ζαχαρία Λάτσιου, στην ημερίδα για τον  προαστιακό που έγινε  στα Γιαννιτσά το Μάη του 2008.



                                      
                 
                                             ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ Ζ.ΛΑΤΣΙΟΥ from antar lok on Vimeo.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

ΠΑΤΑΓΟΝΙΑ


Jumbo Wild: The Movement from Patagonia on Vimeo.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ


Η ΚΑΛΥΒΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ ΘΩΜΑ


επιλέξτε  και μετά Enable Full Screen                                                                                                                               

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015


    Συντάκτης:
Θεοδότα Νάντσου*

Την Πέμπτη που πέρασε, ο «πράσινος» αναπληρωτής υπουργός για το Περιβάλλον επιχείρησε να εμποδίσει τις υπηρεσίες του κράτους να επιβάλουν τον νόμο: σε πολυνομοσχέδιο που θα ψηφιζόταν το ίδιο βράδυ, κατέθεσε ξαφνικά το μεσημέρι τροπολογία για αναστολή των κατεδαφίσεων αυθαιρέτων που είχαν ήδη ξεκινήσει.
Επειτα από γενική κατακραυγή, ο Γιάννης Τσιρώνης απέσυρε την τροπολογία, υποσχόμενος πως σύντομα θα την επαναφέρει, σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό και ευχόμενος «να μη χάσει κανένας άνθρωπος το σπίτι του».
Όπως είχαν από δεκαημέρου αποκαλύψει εφημερίδες, οι επιχειρήσεις κατεδάφισης των τελεσίδικα παράνομων κτισμάτων που είχαν ξεκινήσει έπειτα από πολλά εμπόδια ξεκινήσει συναντούσαν συνεχή πολιτικά προσκόμματα, μεταξύ άλλων και από τον συγκεκριμένο υπουργό.
Αφού λοιπόν δεν μπορεί ο υπουργός να δώσει εντολή στις υπηρεσίες για να μην εφαρμόσουν τον νόμο, τι κάνει; Αλλάζει τον νόμο που λέει πως ό,τι είναι αυθαίρετο σε δάσος ή αιγιαλό απομακρύνεται, βάζει και μια ρήτρα «μέχρι την κύρωση των οικείων δασικών χαρτών» και νομίζει πως τελειώνει.
Επειδή έχει παρατραβήξει το αστειάκι με τα αυθαίρετα και το σπίτι του φτωχού, ας ξεκαθαρίσουμε ότι σε μια πολιτεία που σέβεται τη Δημοκρατία της και τους πολίτες της εσκεμμένη ή αθέλητη άγνοια νόμου δεν επιβραβεύεται.
Στην περίπτωση της δόμησης σε δασική γη, όποιος χτίζει γνωρίζει καλά ότι το οικόπεδό του είναι πολύ πιθανά δασικού ή παράλιου χαρακτήρα, οπότε οφείλει να περιμένει και να σέβεται τον χαρακτηρισμό από τις αρμόδιες αρχές.
Επειδή όμως «ξέρω κάποιον στο υπουργείο», οι οικοδομές προχωρούν χωρίς καμία άδεια και στις σπάνιες περιπτώσεις που δημόσια αρχή όντως ελέγξει και επιβάλει πρόστιμο, «δεν ανησυχώ, στην Ελλάδα κανένας δεν γκρεμίζει».
Οι αποφάσεις που θέλει ο υπουργός να αναστείλει έχουν τελεσιδικήσει, δηλαδή είτε έχουν αμετάκλητα κριθεί δικαστικά είτε έχουν παρέλθει οι προθεσμίες για προσβολή τους, οπότε κανένας νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να εμποδίσει την εφαρμογή τους.
Παρόμοια ρύθμιση πέρασε και το 2003, για αναστολή της επιβολής προστίμων. Αποτέλεσμα; Δεν ξεκίνησαν καν οι δασικοί χάρτες, με πιέσεις από καταπατητές, ώστε να συνεχιστεί η αυθαίρετη δόμηση σε περιοχές που ακόμα δεν είχαν χτιστεί.
Το 2010 όμως, η τότε υπουργός Περιβάλλοντος είχε την πολιτική βούληση να καταργήσει το εμπόδιο στην επιβολή του νόμου. Αποτέλεσμα;
Προχώρησαν έπειτα από δεκαετίες οι πρώτοι δασικοί χάρτες, ξανάρχισαν να επιβάλλονται πρόστιμα, ενώ κατεδαφίστηκαν για πρώτη φορά αυθαίρετα.
Η διάταξη που κατέθεσε ο Γιάννης Τσιρώνης και συνυπέγραψε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι πολύ χειρότερη: προστατεύει όλα τα «αυθαιρέτως ανεγερθέντα κτίσματα» χωρίς διακρίσεις (σκεφθείτε π.χ. αν τα αυθαίρετα βρίσκονται σε ένα εθνικό πάρκο), χρησιμοποιώντας την ευφάνταστη δικαιολογία περί αναστολής μέχρι την κύρωση των δασικών χαρτών της χώρας.
Αγνοεί άραγε ο «πράσινος» υπουργός ότι υπάρχει σύστημα δασικής προστασίας μέχρι την οριστικοποίηση των δασικών χαρτών, με βάση το οποίο έχει κριθεί ότι τα αυθαίρετα αυτά βρίσκονται σε δασική γη; Ή μήπως δεν γνωρίζει ότι τα κατεδαφιστέα αυθαίρετα δεν διαθέτουν καν οικοδομική άδεια;
Οι δασικοί χάρτες, όταν και όποτε κυρωθούν, θα ενσωματώσουν απαραίτητα υφιστάμενες πράξεις χαρακτηρισμού (στη βάση των οποίων έχουν χαρακτηριστεί τα αυθαίρετα).
Οπως άλλωστε για πολλοστή φορά αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, «για την κατεδάφιση αυθαιρέτων κατασκευών σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις δεν απαιτείται να έχει προηγουμένως καταρτισθεί δασολόγιο, ούτε να έχει χαρακτηρισθεί η έκταση ως δασική, με τη διαδικασία του δασικού νόμου 998/1979 ούτε, να έχουν καταρτισθεί δασικοί χάρτες».
Το μόνο λοιπόν που διατρανώνει ο κατά τίτλο μόνο πράσινος υπουργός με αυτήν και άλλες τέτοιες ρυθμίσεις είναι ότι στην Ελλάδα όποιος σέβεται νόμους και περιβάλλον είναι η αγνοημένη εξαίρεση, για να μην πούμε κάτι βαρύτερο.
* επικεφαλής πολιτικής WWF Ελλάς

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ- ΠΕΛΛΑΣ ΜΕΣΩ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ





Η ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΟΦΕΛΗ ΣΕ ΤΟΠΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ ΕΝΑ ΕΠΙΚΥΝΔΥΝΟ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟ ΟΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ.

ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ Η "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΟΥ Ν.ΠΕΛΛΑΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ.    

                                                         

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ "ΚΡΙΣΗ".



του Alexandre Costa

Ο Alexandre Costa, καθηγητής Ατμοσφαιρικής Επιστήμης στο State University of Ceará της Βραζιλίας, είναι ο συγγραφέας της Βραζιλιάνικης έκθεσης αξιολόγησης για την αλλαγή του κλίματος .Είναι μέλος της Insurgência, της μαρξιστική τάσης του Κόμματος για Σοσιαλισμό και την Ελευθερία (PSOL).

Πέρυσι, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) ξεκίνησε τη δημοσίευση της 5ης έκθεσης αξιολόγησης (ή AR5), αρχικά με την δουλειά από την ομάδα εργασίας Ι, η οποία ασχολείται με τη φυσική βάση της αλλαγής του κλίματος. Τώρα, η διαδικασία AR5 συνεχίστηκε με τη δημοσίευση της «Περίληψης για τους φορείς χάραξης πολιτικής» από την Ομάδα Εργασίας ΙΙ, σχετικά με τις «επιπτώσεις, την προσαρμογή και την τρωτότητα.»

Είναι συνηθισμένο για τη σοσιαλιστική αριστερά να παραμελεί το θέμα της αλλαγής του κλίματος. Αλλά αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό λάθος. Εμείς επιμένουμε ότι η αναζήτηση απαντήσεων για το κεντρικό ζήτημα της οικολογικής κρίσης γενικότερα (και ιδίως της κλιματικής κρίσης) είναι ζωτικής σημασίας για τον αγώνα των εργαζόμενων τάξεων και των φτωχών του 21ου αιώνα. Έτσι κι αλλιώς, η μάχη για να αποφευχθεί μια καταστροφική έκβαση αυτής της κρίσης που προκάλεσε ο καπιταλισμός είναι ο αγώνας για τη διαφύλαξη των υλικών συνθηκών για την επιβίωση της ανθρωπότητας με αξιοπρέπεια. Κανένας σοσιαλισμός δεν είναι εφικτός σε μια απομονωμένη χώρα. Κανένας σοσιαλισμός δεν είναι εφικτός, διατηρώντας παράλληλα τον σεξισμό, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, την τρανσφοβία και την ξενοφοβία. Κανένας σοσιαλισμός δεν είναι εφικτός σε έναν διαλυμένο πλανήτη.

Είναι οι εκτιμήσεις της IPCC αξιόπιστες;

Ως επί το πλείστον είναι. Ο ρόλος της IPCC είναι να αξιολογήσει την επιστημονική βιβλιογραφία, προκειμένου να συγκεντρώσουν τις τρέχουσες και πλέον προηγμένες γνώσεις στον τομέα του κλίματος και των επιπτώσεών του. Οι εκθέσεις τους είναι επιστημονικές συλλογές υψηλής ποιότητας και μεγάλης αξίας, όχι μόνο για ακαδημαϊκούς σκοπούς. Σε αντίθεση με το μύθο που οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής προσπαθούν να διαδώσουν, οι εκθέσεις της IPCC δεν αποτελούν «κινδυνολογίες» ή «καταστροφολογίες». Αντ “αυτού, η γλώσσα που χρησιμοποιούν είναι πολύ μετριοπαθής, συντηρητική και άτολμη, διαψεύδοντας το μέγεθος του προβλήματος που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν.

Οι εκθέσεις αυτές δεν αφήνουν καμία αμφιβολία σχετικά με την έκταση και το βάθος των αλλαγών που συμβαίνουν στο κλιματικό σύστημα της Γης σήμερα, ούτε σχετικά με τις αιτίες τους. Ο πλανήτης θερμαίνεται, οι πάγοι και οι παγετώνες έχουν συρρικνωθεί, οι θάλασσες ανεβαίνουν σε στάθμη, τα ακραία καιρικά φαινόμενα (καύσωνες, πλημμύρες, ξηρασίες, τυφώνες) έχουν γίνει πιο συχνά ή/και εντείνονται. Αυτά είναι γεγονότα. Ακριβώς όπως είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη πιθανή αιτία για την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη από την περίσσεια των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα της Γης, ​​δηλαδή το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται από την καύση ορυκτών καυσίμων (πετρέλαιο, άνθρακας και φυσικό αέριο), αλλά και το μεθάνιο, το υποξείδιο του αζώτου (και τα δύο σχετίζονται με τη γεωργία) και οι αλογονάνθρακες.

Ειδικότερα, η συγκέντρωση του CO2 έχει αυξηθεί πάνω από 40% από την προ-βιομηχανική εποχή (περίπου 280 μέρη ανά εκατομμύριο ή ppm) και σε ένα έτος ή δύο θα υπερβαίνει τα 400 ppm κατά μέσο όρο ετησίως (ήδη από το 2014 θα είναι πάνω από τον αριθμό αυτό για αρκετούς μήνες).

Υπάρχει ευρεία συναίνεση εντός της κοινότητας των επιστημόνων του κλίματος πως μια κατά μέσο όρο αύξηση της θερμοκρασίας αρκετών βαθμών θα επιδεινώσει όλη αυτή την εικόνα τόσο πολύ ώστε το κλίμα της Γης να γίνει αρκετά εχθρικό. Αυτό είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δημιουργήσει μια μη αναστρέψιμη πορεία, αν η υπερθέρμανση του πλανήτη ξεπεράσει τους 2 ° C, η οποία αναμένεται να συμβεί μετά από μια συγκέντρωση CO2 άνω των 450 ppm. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προβλέψεις του IPCC έχουν επιβεβαιωθεί ή υποτιμούν τον ρυθμό των αλλαγών: η πραγματικότητα της ανόδου της στάθμης της θάλασσας και ειδικότερα η απώλεια του θαλάσσιου πάγου στην Αρκτική είναι πολύ πιο σοβαρή από ότι εθεωρείτο μέχρι σήμερα.

Ανισότητα στις εκπομπές, ανισότητα στις παροχές, ανισότητα στις επιπτώσεις

«Όλες οι πτυχές της ασφάλειας των τροφίμων δυνητικά επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε τρόφιμα, της χρησιμοποίησής τους και της σταθερότητας των τιμών»
«Η κλιματική αλλαγή κατά τον 21ο αιώνα προβλέπεται να αυξήσει τη μετατόπιση των ανθρώπων»
“Η κλιματική αλλαγή μπορεί να αυξήσει έμμεσα τους κινδύνους των βίαιων συγκρούσεων με τη μορφή του εμφυλίου πολέμου και τη δια-ομαδική βία ενισχύοντας αυτές τις συγκρούσεις, μέσω της φτώχειας και των οικονομικών κρίσεων»
«Κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής αναμένεται να επιβραδύνουν την οικονομική ανάπτυξη, καθιστώντας πιο δύσκολη τη μείωση της φτώχειας, πλήττοντας περαιτέρω την ασφάλεια των τροφίμων και δημιουργώντας νέες παγίδες φτώχειας, ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές και σε αναδυόμενους πυρήνες»

Με αυτά τα λόγια, η έκθεση της IPCC σχετικά με τις επιπτώσεις, την προσαρμογή και την ευπάθεια προσδιορίζει τόσο καθαρά όσο σε καμία άλλη προηγούμενη έκθεση, το πιθανό εύρος και το βάθος των κοινωνικών επιπτώσεων, αναγνωρίζοντας την πραγματική δυνατότητα της ακραίας εμβάθυνσης των προβλημάτων της πείνας, της ύδρευσης, των θανάτων από σοβαρά καιρικά φαινόμενα, της μετανάστευσης, των συγκρούσεων, κλπ.


Η έκθεση αντιλαμβάνεται ότι οι επιπτώσεις για την κοινωνία είναι ένας συνδυασμός των κλιματικών παραγόντων και του βαθμού που θα είναι «εκτεθειμένη» και «ευάλωτη» σε αυτούς τους παράγοντες. Είναι προφανές ότι αυτά τα δύο τελευταία θέματα έχουν να κάνουν με τη βαθιά ανισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών του κέντρου και της περιφέρειας.

Αλλά είναι επίσης προφανές ότι η έκθεση δεν διανύει όλο το δρόμο στα συμπεράσματά της, αναφέροντας μόνο ότι «οι μεταμορφώσεις στις οικονομικές, κοινωνικές, τεχνολογικές και οι πολιτικές αποφάσεις και δράσεις πρέπει να ενεργοποιήσουν ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή οδούς» (στην πραγματικότητα δεν μας πηγαίνει σχεδόν πουθενά). Εντάξει, ποιοί μετασχηματισμοί θα είναι αυτοί; Ποια είναι αυτά τα μονοπάτια; Πώς μπορούμε να τους επιτύχουμε;

Εκτός από την αδικία στις επιπτώσεις, η αλλαγή του κλίματος είναι ένα θέμα της ανισότητας, της ταξικής πάλης στις ρίζες του. Η εξόρυξη, η πώληση και η χρήση των ορυκτών καυσίμων κυριαρχείται από μια χούφτα εταιρειών (7 από τις 11 μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο είναι πετροχημικές και τα συνολικά ετήσια έσοδά τους ξεπερνούν το ΑΕΠ της Γαλλίας) που προώθησαν την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, την συσσώρευση και τη συγκέντρωση σε αφάνταστα επίπεδα.


Επίσης, από τον πλούτο που δημιουργείται με βάση την ενέργεια από ορυκτές πηγές επωφελήθηκαν κυρίως μια μειοψηφία χωρών (κυρίως στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ) και, φυσικά, μια μειοψηφία στο εσωτερικό τους. Οι χώρες αυτές έχουν πολύ μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής στα σοβαρά προβλήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν από την αύξηση της θερμοκρασίας του κλιματικού συστήματος. Επιπλέον, οι πλούσιοι στο εσωτερικό τους έχουν πολύ καλύτερη δυνατότητα προσαρμογής από τους φτωχούς. Και η ανισότητα πρόκειται να διευρυνθεί μεταξύ των παγκόσμιων ελίτ και των πλατιών μαζών σε φτωχές χώρες στην περιφέρεια του καπιταλισμού, τους αυτόχθονες λαούς, τις αφρικανικές και νησιωτικές χώρες, κλπ., υπό το σενάριο της μειωμένης διαθεσιμότητας του γλυκού νερού και της γεωργικής παραγωγικότητας, των περισσότερων πλημμυρών, της ξηρασίας και των πυρκαγιών, της αυξημένης διάβρωσης και των παράκτιων πλημμυρών.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις αυταπάτες που πωλούνται σχετικά με τον «πράσινο καπιταλισμό» (δύο λέξεις που δεν μπορούν να πάνε μαζί), η οποία λέει ότι όλοι κατοικούμε «στο ίδιο πλοίο». Φυσικά, αυτή η αναλογία δεν έχει νόημα, εκτός αν στηρίζεται στον Τιτανικό, του οποίου οι κλειστές πόρτες εμπόδισαν επιβάτες της τρίτης θέσης από το να έχουν πρόσβαση σε σωσίβιες λέμβους, ενώ ένα μεγάλο μέρος της πρώτης κατηγορίας διέφυγε.

Τέλος, η συγκέντρωση του CO2 στην ατμόσφαιρα (μαζί με τη χημική και τη ραδιενεργό μόλυνση του παγκόσμιου οικοσυστήματος), καταδεικνύει σαφώς την «μεταβολική ανισορροπία» μεταξύ της βιομηχανικής παραγωγής των υλικών αγαθών και την ικανότητα των φυσικών οικοσυστημάτων για την επεξεργασία των αποβλήτων από την παραγωγή αυτή.

Αναγνωρίζοντας το υλικό για τη φυσική βάση της αλλαγής του κλίματος, η IPCC αναγνώρισε την ανάγκη να επιβληθούν αυστηρά όρια στη χρήση ορυκτών καυσίμων, για να αποφευχθεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη και μη αναστρέψιμη διαδικασία, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι μια σπείρα στο εσωτερικό της οποίας δεν είναι δυνατή η προσαρμογή. Αλλά δεν αναφέρει πώς μπορούμε να επιβάλλουμε τα όρια αυτά, σε μια κατάσταση όπου οι εταιρείες κατέχουν αποθέματα ορυκτών καυσίμων που, αν καούν, θα ήταν αρκετά για να υπερβεί μαζικά το φράγμα της θερμοκρασίας του πλανήτη τους 2 ° C (ή 450 ppm CO2) ενώ εξακολουθούν να ανοίγουν νέες πηγές εκμετάλλευσης, όπως το Βραζιλιάνικο προ-στρώμα αλατιού, η Αρκτική, οι πισσώδεις άμμοι της Αλμπέρτα, ο κινεζικός άνθρακας και η παγκόσμια έκρηξη της μεθόδου υδραυλικής ρηγμάτωσης.

Τι πολιτικές χρειάζονται ενώπιον της δραματικής κλιματικής αλλαγής;

Η κλιματική κρίση δεν μπορεί να επιλυθεί εντός του πλαισίου της αγοράς. Απεναντίας, η λεγόμενη «αγορά άνθρακα», στην οποία το «δικαίωμα να μολύνεις/εκπέμπεις» θεωρείται εμπόρευμα, αποδείχθηκε απάτη. Δεν έχει λογική άλλωστε, με δεδομένη την ανάγκη για εσπευσμένη και μεγάλης κλίμακας μείωση των εκπομπών, να πουλιέται ένα «δικαίωμα» που κανείς δε θα έπρεπε να έχει! Πρόκειται για ένα τέχνασμα που επιτρέπει σε μεγάλους καπιταλιστές από ανεπτυγμένες χώρες να κερδοσκοπούν από την ειδική μεταχείριση σε σχέση με τις περιφερειακές-αναπτυσσόμενες χώρες. Όπως και σε κάθε στοιχειωδώς δίκαιη συμφωνία, οι περιορισμοί στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στις «κεντρικές» καπιταλιστικές χώρες θα έπρεπε να είναι πολύ υψηλότεροι.


Όσον αφορά την ενεργειακή πολιτική, είναι επίσης αδιανόητο να επενδύουμε σε λανθασμένες λύσεις όπως η κατασκευή μεγάλων φραγμάτων (τα οποία εκτός από εκπομπές CO2 και μεθανίου εξαιτίας της αποσύνθεσης οργανικής ύλης στην πλημμυρισμένη περιοχή, έχουν πολλές ακόμα επιβλαβείς κοινωνικο-οικολογικές συνέπειες) ή στην πυρηνική ενέργεια (που δεν είναι ανανεώσιμη, παράγει απόβλητα που παραμένουν ραδιενεργά και επικίνδυνα για πολλά χρόνια, είναι πιθανό να προκαλέσει καταστροφές όπως στη Φουκουσίμα και μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των πυρηνικών όπλων).

Επίσης δεν είναι αρκετό να εισαχθούν ανανεώσιμες πηγές (άνεμος, ήλιος) στον ενεργειακό πίνακα. Σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ανανεώσιμες πηγές απλά προστέθηκαν στον πίνακα ως κομμάτι της «διαρκούς μεγέθυνσης» του κεφαλαίου, παρά ως αντικαταστάτης των ορυκτών καυσίμων. Επιπλέον, κατά κύριο λόγο οι ανανεώσιμες όπως υιοθετούνται από την καπιταλιστική λογική, εγείρουν συγκρούσεις με τοπικές κοινότητες και καταστρέφουν τοπικά οικοσυστήματα, όπως στην ακτογραμμή της βορειοανατολικής Βραζιλίας.

Για μια επιτυχημένη στρατηγική εξόδου από την κλιματική κρίση, είναι απαραίτητο να κινηθούμε πέρα από την απλή χρήση ανανεώσιμων πηγών σε μεσαίες ή μεγάλες μονάδες (τα ήδη εγκατεστημένα υδροηλεκτρικά, γεωθερμικά, αιολικά και ηλιακά). Ακόμα και με την υιοθέτηση αυστηρών μέτρων προκειμένου να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειες, συχνά είναι πολύ μακριά από το σημείο κατανάλωσης με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες απώλειες στις γραμμές μεταφοράς και άλλα προβλήματα. Επομένως είναι απαραίτητο να επενδύσουμε σε ένα αποκεντρωμένο σύστημα στο οποίο οι πόλεις παράγουν ένα μεγάλο κομμάτι της ενέργειας που καταναλώνουν με μεγάλη συνεισφορά φωτοβολταϊκής παραγωγής σε οικιακή/μικρή κλίμακα (ένας συνεταιρισμός παραγωγών/καταναλωτών ή «ηλιακός κομμουνισμός»). Όσον αφορά τις μεταφορές: η αντικατάσταση των οχημάτων που χρησιμοποιούν ντίζελ και βενζίνη από οχήματα που χρησιμοποιούν αγροκαύσιμα ή και από ηλεκτρικά οχήματα δεν αποτελούν ούτε κατά διάνοια λύση. Η αιθανόλη που προέρχεται από καλαμπόκι και ζαχαροκάλαμο όπως και μεγάλη ποικιλία βιοκαυσίμων συχνά παράγονται με μονοκαλλιέργεια και άλλες δραστηριότητες με σοβαρότατες συνέπειες στην ασφάλεια των τροφίμων, αρπαγή γης από μικροπαραγωγούς, αυτόχθονες πληθυσμούς και παραδοσιακές κοινότητες, μαζική χρήση εντομοκτόνων και φυτοφαρμάκων. Τα πλεονεκτήματα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων φαίνονται σαφώς περιορισμένα όσο η ηλεκτρική ενέργεια συνεχίζει να παράγεται κυρίως από την καύση άνθρακα (της οποίας οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα αλλά περιλαμβάνουν και αυτές της εξόρυξης) και δεν αντιμετωπίζεται η κυκλοφοριακή συμφόρηση.

Η προοπτική βρίσκεται στην συνολική αποδιάρθρωση του υπάρχοντος υποδείγματος ατομικής μεταφοράς, συνδυάζοντας τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση και για την υπεράσπιση της ποιότητας ζωής στην πόλη., προωθώντας μια ριζοσπαστική στροφή στη δημόσια, δωρεάν, υψηλής ποιότητας, χαμηλών εκπομπών, συλλογική μεταφορά σε συνδυασμό με άλλες λεπτομέρειες (π.χ. ποδήλατα) ώστε να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας και ταυτόχρονα να μειωθούν δραστικά οι παραγόμενες εκπομπές.


Είναι σαφές ότι η παραγωγή τομέων όπως η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, η βιομηχανία αυτοκινήτων (χωρίς να αναφέρουμε την βιομηχανία όπλων) και η συνεισφορά τους στην «μεγέθυνση του ΑΕΠ» που ταυτίζεται με αύξηση του συνολικού πλούτου και, ακόμα χειρότερα, της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής πρέπει να αναδιοργανωθεί πλήρως ώστε να υπηρετήσει την αναδιάρθρωση των υποδομών ενέργειας και μεταφορών. Είναι αναγκαίο να δείξουμε ότι η πραγματική προστασία των θέσεων εργασίας θα επιτευχτεί μόνο μέσα από μια βαθειά αλλαγή στο τι παράγεται και με ποιον τρόπο, ταυτόχρονα με μια θεμελιώδη μετάβαση από την ιδιωτική, κάθετη, αυταρχική καπιταλιστική διαχείριση σε συλλογική, κοινή, ριζοσπαστικά δημοκρατική σοσιαλιστική διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Με δεδομένο ότι τα περισσότερα από τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων πρέπει να παραμείνουν ανέγγιχτα, ένα μέτρο που πρέπει να παρθεί είναι η άμεση απαλλοτρίωση όλων των εταιριών ορυκτών καυσίμων και η μετατροπή τους σε συλλογική ιδιοκτησία με δημοκρατική διαχείριση από την κοινωνία. Παράλληλα είναι απαραίτητο η γεωργία να στραφεί από την αγρο-βιομηχανία στην οικογενειακή γεωργία και άλλες μορφές παραγωγής τροφής σε μικρή κλίμακα, όπως αστικοί γεωργικοί συνεταιρισμοί κλπ με ισχυρή ενίσχυση της γεωργίας χωρίς χημικά λιπάσματα (μεγάλη πηγή νιτρικού οξέος, το τρίτο σε σημασία αέριο του θερμοκηπίου μετά το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο). Η αποψίλωση των δασών, βασική πηγή εκπομπών σε πολλές τροπικές χώρες, δεν πρέπει απλά να μηδενιστεί αλλά να αντιστραφεί και να γίνει αναδάσωση των κατεστραμμένων περιοχών.

Είναι ο οικοσοσιαλισμός μικροαστικός; Είναι η οικολογία το όπιο των λαών;
Φυσικά διαφωνούμε με οποιαδήποτε διατύπωση τέτοιου τύπου και μας θλίβει που κομμάτι της αριστεράς (ενίοτε και της «ριζοσπαστικής») αναπαράγει τέτοιες ανοησίες. Δυστυχώς είναι απόδειξη ότι απόψεις που συνδυάζουν την άγνοια και την μισαλλοδοξία και αποστασιοποιούνται από την τσιμεντένια πραγματικότητα του καπιταλισμού τον 21ο αιώνα είναι πολύ διαδεδομένες στην αριστερά.

Η οικολογική κρίση (της οποίας η πιο καθολική έκφραση είναι η κλιματική κρίση) αποτελεί την απόδειξη ότι ο καπιταλισμός έχει φτάσει σε ένα στάδιο ανάπτυξης στο οποίο πλέον προχωράει αξιοποιώντας τα τελευταία αποθέματα της γης αναζητώντας τους πόρους που θα καταναλώσει η στη βιομηχανική διαδικασία. Έτσι ξεπερνά τα φυσικά όρια και λυμαίνεται το περιβάλλον που συντηρεί την ανθρώπινη κοινωνία σαν να ήταν ανεξάντλητο. Ταυτόχρονα γίνεται πιο βίαιος απέναντι στα “εμπόδια της ανάπτυξης” (ιθαγενείς πληθυσμοί που “ενοχλούν” την επέκταση μεταλλευτικής ή αγροβιομηχανικής δραστηριότητας, ή απομονωμένες πληθυσμιακές ομάδες που ζουν σε περιοχές προορισμένες για αστικές αναπλάσεις).

Η ριζοσπαστική αριστερά γνωρίζει καλά, πως για να προωθήσει ουσιαστικές αλλαγές στην κοινωνία, δεν μπορεί να βασιστεί στην κατάκτηση θέσεων εντός του αστικού κράτους (γραφειοκρατικές, αδιαπέραστες από την λαϊκή συμμετοχή, με εκλογές κυριαρχούμενες από οικονομικά συμφέροντα).

Όμως για μεγάλο κομμάτι αυτή η πολιτική θέση, η αντίληψη ότι ο κρατικός μηχανισμός δεν είναι ουδέτερος και ότι δεν μπορείς να τον θέσεις στην υπηρεσία των εργατών δεν έχει απήχηση στην παραγωγική βάση της κοινωνίας. Η μετάβαση στο σοσιαλισμό θα συνέβαινε κυρίαρχα μέσω της αλλαγής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής λες και οι τεχνολογίες, οι μέθοδοι οργάνωσης της δουλειάς, οι επιλογές για τις ενεργειακές πηγές είναι ουδέτερες.

Αυτό είναι λάθος. Επιπλέον σε κάποιες περιπτώσεις προφανών αντιφάσεων (η βιομηχανία όπλων πχ) δε θα έπρεπε να διατηρηθεί όλη η παραγωγή που τώρα κυριαρχεί στον καπιταλισμό, ποιοτικά (τι θα παραχθεί) και ποσοτικά (πόσο να παραχθεί). Μακροπρόθεσμα ο σοσιαλισμός δε θα έπρεπε να παράγει αγαθά που οδηγούν σε περιβαλλοντική και κλιματική ανισορροπία όπως συμβαίνει τώρα στον καπιταλισμό, αφού αυτά θέτουν υπό διακύβευση την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους. Πρέπει να είναι σαφές ότι τα ορυκτά καύσιμα και η πυρηνική ενέργεια δεν έχουν θέση σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Η λογική της υπερπαραγωγής προϊόντων πολυτελείας πρέπει πρέπει να ξεπεραστεί και ο όγκος της παραγωγής υλικών αγαθών πρέπει να σέβεται τα όρια που επιβάλουν οι ροές της ύλης και της ενέργειας του πλανήτη. Αυτό περιλαμβάνει την ανακύκλωση των απορριμάτων της παραγωγικής διαδικασίας, τη χρήση υλικών και ενεργειακών πόρων διαθέσιμων για παραγωγή με βιώσιμο τρόπο.
Η απλή αντικατάσταση των σχέσεων ιδιοκτησίας χωρίς να προωθηθούν παράλληλα αυτά τα ζητήματα (όπως και για τις ανθρώπινες σχέσεις πέρα από το την εργασία και την παραγωγή, όπου η προκατάληψη και η καταπίεση, ασύμβατες με το σοσιαλισμό, παραμένουν έντονες) με δεδομένο το βάθος των επαναστατικών αλλαγών που χρειάζονται, εμφανίζεται ως μετριοπαθής μεταρρύθμιση παρά γνήσια κοινωνική επανάσταση!

Ο καπιταλισμός δε συμβιβάζεται με την βιωσιμότητα αλλά είναι ανεπίτρεπτο, για χάρη του άμεσου και μακροπρόθεσμου συμφέροντος των κοινωνικών πλειοψηφιών, να μην αντιμετωπίσει ο σοσιαλισμός τα οικολογικά ζητήματα ως κεντρικά. Αυτό είναι αναγκαίο να αναγνωριστεί όχι μόνο λόγω της παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής που προκαλεί ο καπιταλισμός αλλά και λόγω των περιβαλλοντικών καταστροφών (Τσέρνομπιλ, λίμνες της Σιβηρίας, λίμνη Αράλη) που έγιναν από τον ίδιο τον “υπαρκτό σοσιαλισμό” που δολοφονούσε ηγέτες της επανάστασης, έσφαζε εθνικές μειονότητες και έφτιαχνε ξεδιάντροπα γραφειοκρατικά προνόμια.

Ο οικοσοσιαλισμός με αυτή την έννοια εμφανίζεται ως στρατηγικός στόχος για την επαναστατική αριστερά που βρίσκεται σε αρμονία με τις ανάγκες του 21ου αιώνα. Είναι πολύ πιο ριζοσπαστικός απ” ότι η παραδοσιακή και δογματική αντίλήψη “νομίζει” ότι είναι.

μετάφραση: Πέτρος Μαρκόπουλος, Παναγιώτης Δήμας

ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑΓΩΓΟΥ KEYSTONE XL ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ Η.Π.Α.



Ο Keystone XL θα συνέδεε υφιστάμενα δίκτυα αγωγών στον Καναδά και στις ΗΠΑ για τη μεταφορά συνθετικού αργού πετρελαίου αλλά και υποπροϊόντων του από τα κοιτάσματα της Αλμπέρτας σε διυλιστήρια στο Ιλινόι και τελικά στις αμερικανικές ακτές στον Κόλπο του Μεξικού

. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Μπαράκ Ομπάμα απέρριψε την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Keystone XL ο οποίος θα έφθανε από τον Καναδά στη Νεμπράσκα, επτά χρόνια αφότου το αμφιλεγόμενο έργο είχε προταθεί.

«Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποφάσισε ότι ο αγωγός Keystone XL δεν θα εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Συμφωνώ με αυτήν την απόφαση», ανέφερε ο Ομπάμα.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, ο Keystone XL θα συνέδεε υφιστάμενα δίκτυα αγωγών στον Καναδά και στις ΗΠΑ για τη μεταφορά συνθετικού αργού πετρελαίου αλλά και υποπροϊόντων του από τα κοιτάσματα της Αλμπέρτας σε διυλιστήρια στο Ιλινόι και τελικά στις αμερικανικές ακτές στον Κόλπο του Μεξικού.

Η καναδική εταιρεία TransCanada Corporation, η οποία ήλπιζε να αναλάβει το έργο της κατασκευής του αγωγού, είχε ζητήσει την προαπαιτούμενη προεδρική έγκριση για το διασυνοριακό αυτό έργο το 2008.

Εξάλλου ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι επισήμανε σήμερα ότι ένας κρίσιμος παράγοντας που συνέβαλε στη λήψη της αρνητικής απόφασης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είναι οι συνέπειες που θα είχε το έργο στο περιβάλλον.

«Ο κρίσιμος παράγοντας για την απόφασή μου ήταν ο εξής: εάν προχωρούσαμε στην κατασκευή αυτό θα υποβάθμιζε σε σημαντικό βαθμό την ικανότητά μας να συνεχίσουμε να ηγούμεθα σε διεθνές επίπεδο στις προσπάθειες καταπολέμησης [του φαινομένου] της κλιματικής αλλαγής», ανέφερε ο Κέρι σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ.

Ο Ομπάμα ανακοίνωσε παράλληλα ότι θα βρίσκεται στο Παρίσι για να συμμετάσχει στην παγκόσμια σύνοδο για το κλίμα, η οποία ξεκινά την 30ή Νοεμβρίου και θα διαρκέσει δύο εβδομάδες.

«Αναμένω με ανυπομονησία να συναντηθώ με τους ομολόγους μου από όλο τον κόσμο στο Παρίσι, όπου θα συγκεντρωθούμε στο πλαίσιο μιας φιλόδοξης προσπάθειας για να προστατεύσουμε τον μοναδικό πλανήτη που έχουμε», ανέφερε ο Ομπάμα.




ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"