Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

ΕΔΕΣΣΑ 2011: ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ .







Δεν έχουν προηγούμενο οι εκατοντάδες ακρωτηριασμοί δένδρων που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα από συνεργεία της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Έδεσσας ,από ιδιώτες και από την ανάδοχο εταιρία που υλοποιεί το έργο «ανάδειξη δικτύου ποταμοβραχιόνων της πόλης της Έδεσσας ως ζωντανό στοιχείο της καθημερινότητάς της».
Οι ακρωτηριασμοί που καμία σχέση δεν έχουν με το κλάδεμα είναι ορατοί σε όλα τα πάρκα της πόλης .
Στο Κιουπρί ,όπου κόπηκαν ολόκληροι βραχίονες αιωνόβιων πλατάνων.
Στο πάρκο του ΙΚΑ ,όπου δένδρα ακρωτηριάστηκαν ακόμη και κατά το ήμισυ, το θέαμα είναι αποκρουστικό.
Στο πάρκο της πλατείας 25ης Μαρτίου ο ακρωτηριασμός των δένδρων και ο αποκεφαλισμός του μοναδικού πλάτανου δίπλα στο αναψυκτήριο-λένε πως «σήκωνε» τα πλακάκια- που πρόσφατα ενοικιάσθηκε από το Δήμο σε ιδιώτες, σε συνδυασμό με την αποψίλωση της χαμηλής βλάστησης, που είχε ως αποτέλεσμα την αισθητική, βιοκλιματική και οικολογική του υποβάθμιση, προκάλεσε την αγανάκτηση του μεγαλύτερου μέρους της κοινής γνώμης.
Δεν έλειψαν βέβαια και αυτοί που είδαν με θετική ματιά αυτήν τη βαρβαρότητα υποστηρίζοντας πως έτσι «καθάρισε ο χώρος».Το σίγουρο είναι πάντως πως οι επιχειρηματίες ιδιώτες που ανέλαβαν την εκμετάλευση του αναψυκτήριου θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι .
Ας μη ξεχνάμε πως το πάρκο αυτό-που «αρνήθηκε» να γίνει Μουσείο το 2006, μετά από κινητοποιήσεις πολιτών- λοιδορήθηκε ουκ ολίγες φορές ως καταφύγιο παραβατικών στοιχείων και πως αυτό ήταν και ένα από τα επιχειρήματα της εκεί ανέγερσης Μουσείου.
Η απόλυτη ενοχοποίηση του πράσινου σε όλο της το μεγαλείο. Με την ίδια λογική η κοπή όλων των δένδρων θα ήταν ένα άριστο μέτρο καταπολέμησης της εγκληματικότητας.
Ίσως, η νέα Δημοτική Αρχή, δέσμια της νεοφιλελεύθερης αισθητικής των «ανοιχτών και ευπρεπισμένων χώρων», να βρήκε μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να τιμωρήσει με αυτόν τον τρόπο το ανυπάκουο πάρκο της πλατείας 25ης Μαρτίου..
Παρόμοιες θλιβερές εικόνες θα δει κανείς στην Πλατεία Ηρώων, στους «Μικρούς Καταρράκτες», καθώς και σε πολλά άλλα σημεία της πόλης.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί επιστήμονες μεταξύ των οποίων και ο αναπληρωτής καθηγητής Δασοκομίας της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. , Θεοχάρης Ζάγκας, το κλάδεμα των δέντρων που κάνουν πολλοί δήμοι είναι μια «βάναυση επέμβαση», που προκαλεί πολλές φορές ανεπανόρθωτες ζημιές και οδηγεί νωρίτερα τα φυτά στον θάνατο.(δείτε εδώ)




Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ ΕΔΕΣΣΑΣ: Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.






Σε δύο μέτωπα (Κιουπρί-Μικροί Καταρράκτες )εξελίσσεται η επιχείρηση τσιμεντοποίησης των πάρκων της Έδεσσας στο πλαίσιο υλοποίησης της λεγόμενης "ανάδειξης των ποταμοβραχιόνων της Έδεσσας".

Το φαραωνικής σύλληψης έργο του πρώην δήμαρχου Έδεσσας Γιάννη Σόντρα (ΠΑΣΟΚ) ,αλλά και του νυν, Δημήτρη Γιάννου (ΝΔ),γίνεται πραγματικότητα.

Είναι ένα έργο που περισσότερη σχέση έχει με την κακοποίηση των πιο σημαντικών σημείων αναφοράς της πόλης παρά με τους ποταμοβραχίονές της.

Όπως προκύπτει από το φωτογραφικό υλικό που παραθέτουμε καθώς και από τη σχετική μακέτα το πανέμορφο πάρκο των «Μικρών Καταρρακτών» είναι πλέον παρελθόν.
Η δραματική συρρίκνωση του πράσινου , η καταστροφή των πέτρινων -παραδοσιακού τύπου- γεφυρών και η αντικατάστασή τους από κακόγουστες επίπεδες ξυλο-μεταλλικές κατασκευές και η μετατροπή της μικρής λίμνης σε τσιμεντοχαβούζα ,δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το εκτρωματικό αποτέλεσμα.

Όσο για τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες των στελεχών της νέας Δημοτικής Αρχής αλλά και των προκατόχων τους ,«Τσιμέντο να γίνει» , που λέει και ο θυμόσοφος λαός.

Γιατί, στις μελέτες ,τους προϋπολογισμούς των έργων και τις εργολαβίες, τα κυβικά μετράνε!


Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠΟΤΑΜΟΒΡΑΧΙΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ: Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΡΧΙΣΕ






Με μπουλντόζες και φορτηγά να εισβάλουν στα πάρκα του «Κιουπρί» και των "Μικρών Καταρρακτών", δόθηκε πριν από δυο βδομάδες η πρεμιέρα του έργου με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Ανάδειξη δικτύου ποταμοβραχιόνων της πόλης της Έδεσσας ως ζωντανό στοιχείο της καθημερινότητάς της» .

Το φαραωνικής σύλληψης έργο του πρώην Δήμαρχου Έδεσσας Γιάννη Σόντρα (ΠΑΣΟΚ) αλλά και του σημερινού, Δημήτρη Γιάννου (ΝΔ), μπήκε σε τροχιά υλοποίησης χρηματοδοτούμενο κατά 80% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά 20% από Εθνικούς πόρους, με προϋπολογισμό 8,500,000€.

Τη στιγμή που η χώρα βιώνει τη λεηλασία των χαμηλών εισοδημάτων και την απειλή της χρεοκοπίας είναι ΠΡΟΚΛΗΣΗ να σπαταλούνται τόσα χρήματα για ένα άχρηστο στην ουσία έργο, με εξαίρεση κάποια έργα υποδομής ( όπως ,αποχετευτικά ,αρδευτικά και μικρής κλίμακας πεζοδρομήσεις)
Το άπλετο τσιμέντο που θα χυθεί, οι δεκάδες νέες τσιμεντο-μεταλλικές γέφυρες και οι εξέδρες που θα σκεπάσουν τα ποτάμια αλλοιώνοντας το φυσιογραφικό τους χαρακτήρα, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το αισθητικό αποτέλεσμα.Πως άλλωστε θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν τόσα χρήματα;
Αξίζει να σημειωθεί πως στο σύνολο του προϋπολογισμού του έργου το 20% αφορά έργα οδοποιίας, το 50% οικοδομικά έργα ,το 21,5% ηλεκτρομηχανολογικά έργα, το 3,7% αποχετευτικά , το 0,4% την ύδρευση και μόλις το 5,4% εργασίες πρασίνου।(Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από την ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ με αριθμ।πρωτ. 17693 της 23-11-2010.)
Τι είδους ανάπτυξη είναι αυτή που στηρίζεται στο δόγμα «γκρεμίζουμε για να ξαναχτίσουμε»;
Ποιο τελικά είναι το κέρδος και για ποιόν, ακόμα κι αν αποδεχτούμε τη σαθρή επιχειρηματολογία για τα κάποια μεροκάματα που θα κάνουν ελάχιστοι εργαζόμενοι για ένα μικρό χρονικό διάστημα και πως έτσι θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας;
Τα πλακάκια του πεζόδρομου στο Κιουπρί αλλά και αυτά του πάρκου των "Μικρών Καταρρακτών",που ξηλώθηκαν παρ΄ότι ήταν σε πολύ καλή κατάσταση για να αντικατασταθούν με καινούργια, αποτελούν αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του παραλογισμού και της σπατάλης αυτού του έργου.
Δεν έλειψαν βέβαια και τα παρατράγουδα κακοποίησης της υπάρχουσας βλάστησης στο Κιουπρί όπου δε δίστασαν να ακρωτηριάσουν ,εκτός των άλλων ,ακόμη και κατάγερα κλαδιά αιωνόβιων πλατανιών γιατί απλά εμπόδιζαν τις κινήσεις των μηχανοκίνητων επιδρομέων

"ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΙ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΔΕΝΤΡΩΝ










Μια χώρα που κατέχει τα πρωτεία στην κακοποίηση των ζώων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο δεν θα μπορούσε να υστερεί και στην αντίστοιχη κακοποίηση των δέντρων.
Οι εκατοντάδες παράνομοι ακρωτηριασμοί δέντρων ,που παρατηρούνται σε όλα τα μήκη και πλάτη των πεζοδρομίων της πόλης «των νερών και του πράσινου», είναι το αποτέλεσμα όχι μόνο της έλλειψης στοιχειώδους περιβαλλοντικής συνείδησης αλλά και της νοοτροπίας του επεκτατισμού και της καταπάτησης δημόσιων και δημοτικών χώρων που διακατέχει πολλούς δυστυχώς συμπολίτες μας.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις δέντρων που, άλλα υπέστησαν άγριο κλάδεμα έτσι ώστε μετά από ένα διάστημα να νεκρωθούν, άλλα που ¨ποτίσθηκαν με κατάλληλα χημικά για να ξεραθούν, άλλα που κόπηκαν σύρριζα και στη συνέχεια- όπως έγινε πρόσφατα έξω από το γήπεδο- ενταφιάσθηκαν κάτω από τα κατάλληλα πλακάκια η σε κάποια άλλη περίπτωση βάφτηκαν ασορτί με τα χρώματα του παρακείμενου καταστήματος.
Η ανεπαρκής νομοθεσία και η χλιαρή επιτήρηση αλλά κυρίως η συνενοχή της δημοτικής αρχής στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης των πελατειακών σχέσεων ,όπως όλοι ξέρουμε, είναι μερικές ακόμη από τις αιτίες που συμβάλουν σε αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο.
Τα δέντρα με την παρουσία τους δεν προσφέρουν απλά και μόνο ένα ευχάριστο αισθητικό αποτέλεσμα και παράγουν οξυγόνο απορροφώντας ταυτόχρονα το επιβλαβές διοξείδιο του άνθρακα και τους στερεούς ρύπους που επιβαρύνουν τον αέρα που αναπνέουμε. Η παρουσία των δέντρων έχει πολλή μεγάλη σημασία και μάλιστα ενεργειακού χαρακτήρα αφού με τη διαδικασία της διαπνοής των φύλλων επιτυγχάνεται μείωση της θερμοκρασίας του αέρα και επομένως μείωση της χρήσης των κλιματιστικών και της κατανάλωσης ενέργειας.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν, πως για κάθε ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΚΟΒΕΤΑΙ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΕΝΑ ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΟ και πως η Έδεσσα δεν είναι και τόσο πράσινη όσο νομίζουν μερικοί αφού σύμφωνα με σχετική μελέτη του 2006 σε κάθε κάτοικό της αντιστοιχούν μόλις 7,2 τ.μ. πράσινου ενώ σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος το κατώτερο όριο για να είναι μια πόλη βιώσιμη είναι τα 10 τ.μ
πράσινου ανά κάτοικο.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

ΚΥΝΗΓΙ ΜΑΓΙΣΣΩΝ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ

ΚΥΝΗΓΙ ΜΑΓΙΣΣΩΝ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΤΟΥ 2006

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤO ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΠΟΛΙΤΕΣ -ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ










Μετά την άνευ όρων παράδοση των πεζόδρομων του κέντρου της πόλης στους μηχανοκίνητους επιδρομείς (αυτοκίνητα ,μηχανάκια), η νέα Δημοτική Αρχή, του Δημήτρη Γιάννου ,επικεφαλής του συνδυασμού «Έδεσσα-Βεγορίτιδα», προχωρά τώρα και στην κατασκευή "πλατείας" "Ι.Χ." μπροστά από καφετέρια, μετά από πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Έδεσσας.
Και ναι μεν, η απόφαση πάρθηκε με άρνηση της μείζονος αντιπολίτευσης του συνδυασμού «Έδεσσα-Πρωτεύουσα Πόλη» του Γιάννη Σόντρα, όμως οι πολίτες της Έδεσσας δεν μπορούν να λησμονήσουν μια άλλη "πλατεία" που πριν από τρία χρόνια κατασκευάσθηκε πάλι μπροστά από καφετέρια ,με επέκταση του παρακείμενου πεζοδρόμιου, επί δημαρχίας Γιάννη Σόντρα . Όπως βέβαια δεν μπορούν να ξεχάσουν και την επίθεση του τότε δημοτικού σύμβουλου της αντιπολίτευσης και τωρινού Δήμαρχου Δημήτρη Γιάννου κατά του συγκεκριμένου "έργου" αλλά και την ταυτόχρονη συρρίκνωση και αποψίλωση της πλατείας Τημενιδών για να μετατραπεί σε ένα κακόγουστο κράμα από γκαζόν και πλακάκια β΄διαλογής.
Η επιχειρηματολογία και των δύο δημάρχων περί δήθεν οφελών στην κυκλοφορία αυτοκινήτων και πεζών και εξωραϊσμού του κέντρου της πόλης, που και στις δύο περιπτώσεις η μία ήταν αντιγραφή της άλλης, είναι γελοία και δεν πείθει κανέναν. Είναι «ηλίου φαεινότερο» ποιους εξυπηρετούν τα παραπάνω "έργα" ενώ η καταπάτηση του ωφέλιμου χώρου που προκύπτει, ακόμη και με αυθαίρετες κακόγουστες προσθήκες, είναι δεδομένη.
Οι πρακτικές αυτές των Σόντρα και Γιάννου ,που ακολουθούνται στο όνομα της διεκπεραίωσης των πελατειακών τους σχέσεων, δεν είναι τυχαίες ,καθώς οι δύο συνδυασμοί είναι γνήσια τέκνα των δύο μεγάλων κομμάτων και αντανακλούν στο μικρόκοσμο της τοπικής μας κοινωνίας τα πρότυπα της διαφθοράς και των σκανδάλων που ταλανίζουν ολόκληρη τη χώρα τα τελευταία χρόνια.

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΟΠΗ ΔΕΝΤΡΟΥ




Δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα αν αληθεύουν τα σενάρια σύμφωνα με τα οποία η παράλογη εκτομή της κατάγερης και πανύψηλης φλαμουριάς που επί πολλές δεκαετίες πρόσφερε τη δροσιά και το ανοιξιάτικο άρωμά της στο χώρο μπροστά από το γήπεδο της Έδεσσας ,στην οδό 25ης Μαρτίου, ήταν αποτέλεσμα της ικανοποίησης ιδιωτικών μικροσυμφερόντων από τη νέα Δημοτική Αρχή, που προέκυψε κατά τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές.
Σύμφωνα όμως με μαρτυρίες δεκάδων πολιτών το δένδρο ήταν υγιέστατο και οι ισχυρισμοί των αρμόδιων υπαλλήλων του Δήμου πως δήθεν είχε ξεραθεί και ήταν επικίνδυνο, είναι ψευδείς και ανυπόστατοι. Απλά ,κάποιοι,για δικούς τους λόγους, που μπορεί κανείς εύκολα να υποθέσει, πέτυχαν να απαλλαχθούν από την «ενοχλητική παρουσία του».
Αμφιβάλουμε αν τηρήθηκε στοιχειωδώς η προβλεπόμενη από το νόμο για αυτές τις περιπτώσεις διαδικασία και αν έχει συνταχθεί η σχετική τεχνική έκθεση που να δικαιολογεί τον απαράδεκτο ακρωτηριασμό του δένδρου από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου.
Αλλά ακόμη κι αν αληθεύουν οι ισχυρισμοί περί δήθεν επικινδυνότητας καλούμε τους υπεύθυνους της Δημοτικής Αρχής (Αντιδήμαρχο, Γεωπόνο κ.λ.π.) να φροντίσουν να φυτευθεί το συντομότερο ένα άλλο δένδρο στη θέση του ακρωτηριασμένου
.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ






Σε ένα παράλυτο και διεφθαρμένο κράτος η απείθια μιας συντεχνίας απέναντι στην εφαρμογή ενός νόμου δεν είναι ένα γεγονός που ξαφνιάζει. Στην περίπτωση όμως του αντικαπνιστικού νόμου τα πράγματα έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα αφού έχουν να κάνουν με το πολυτιμότερο κατά γενική παραδοχή αγαθό, πού ακούει στο όνομα «υγεία».
Η «ανυπακοή» του λόμπυ των «εστιατορικών και συναφών επαγγελμάτων» απέναντι στο νόμο 3868/10, προβάλλοντας το άλλοθι της μείωσης του τζίρου, είχε ως αποτέλεσμα όχι το σταμάτημα του καπνίσματος αλλά αντίθετα την επέκταση των καταστημάτων (μπάρ,καφέ,εστιατόρια) με παράνομες κακόγουστες κατασκευές έτσι ώστε οι χώροι καπνίσματος αντί να μειωθούν να αυξηθούν.
Συνένοχος και συναυτουργός στο μακάβριο αυτό παιχνίδι υπονόμευσης της υγείας εκατοντάδων χιλιάδων εξαρτημένων και μη- πολιτών ,το κουτοπόνηρο Ελληνικό Κράτος με την πολιτική ηγεσία του, που στο όνομα της αποφυγής του πολιτικού κόστους έριξε το μπαλάκι της εποπτείας για την εφαρμογή του νόμου κυρίως στη διαπλεκόμενη τοπική αυτοδιοίκηση, που με τη σειρά της πράττει αναλόγως, ενώ στον ίδιο τον σκοπό φαίνεται να σφυρίζουν και οι κατά τόπους αρμόδιες υγειονομικές αρχές.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ : Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ



Τα πυρηνικά ατυχήματα-εγκλήματα, στο Θρι Μάιλ Άιλαντ των ΗΠΑ, τον Μάρτιο του 1979, στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας, τον Απρίλιο του 1986 και στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας,το Μάρτιο του 2011, θεωρούνται τα τρία σημαντικότερα σε παγκόσμια κλίμακα.

Σε αντίθεση με το πρώτο και το τρίτο που έγιναν σε δύο από τις πιο αναπτυγμένες και αντιπροσωπευτικές χώρες του καπιταλιστικού δυτικού κόσμου (ΗΠΑ,Ιαπωνία), στην περίπτωση του Τσερνόμπιλ το θανατηφόρο ραδιενεργό νέφος ταξίδεψε με ¨σοσιαλιστικό¨ διαβατήριο σε πολλές χώρες, αποδεικνύοντας πως οι τραγικές συνέπειες από τη χρήση των βρώμικων μορφών ενέργειας ,όπως η πυρηνική, δεν κάνουν διακρίσεις ούτε στα πολιτικά συστήματα ούτε στους λαούς και τα γεωγραφικά σύνορα μεταξύ τους.
Τα αναπτυξιακά μοντέλα που κυριαρχούν παγκόσμια με στόχο την συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας και τον χωρίς όρια καταναλωτισμό έχουν ως αποτέλεσμα την εξάντληση των φυσικών πόρων και την αναζήτηση ολοένα και περισσότερης ενέργειας με ιδιαίτερη προτίμηση στην πυρηνική, αδιαφορώντας για τις καταστροφικές συνέπειες της χρήσης της, στον άνθρωπο.
Και στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις, η καθυστέρηση στην ενημέρωση των πολιτών και τη λήψη μέτρων, η απόκρυψη της αλήθειας και η υποβάθμιση του μεγέθους της καταστροφής ήταν κοινά χαρακτηριστικά.
Η επι τριήμερον «εξαφάνιση» του Ιάπωνα γενικού διευθυντή της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA), Γιουκίγια Αμάνο αμέσως μετά το ατύχημα στη Φουκουσίμα και οι παραπλανητικές δηλώσεις του στη συνέχεια ,καθώς και τα πυρά που δέχθηκε από τον ευρωπαϊκό τύπο η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας για τη στάση της στο ίδιο ζήτημα ,οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι σε θεσμούς και όργανα που υποτίθεται ότι τους προστατεύουν.
Όπως προκύπτει και από τους σχετικούς χάρτες του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του Ε.Μ.Π. (που επισυνάπτουμε παραπάνω) η Βόρεια Ελλάδα βρέθηκε στο «μάτι του κυκλώνα» όσον αφορά στην έκθεσή της στο ραδιενεργό νέφος που επισκέφθηκε τη χώρα στις αρχές του Μάη του 1986, τη στιγμή που χιλιάδες ανυποψίαστοι πολίτες γιόρταζαν το Πάσχα στην ελληνική ύπαιθρο εκτεθειμένοι στη ραδιενεργό βροχή, χωρίς καμία ενημέρωση, ενώ αντίθετα δεν έλειψαν και οι καθησυχαστικές δηλώσεις ειδικών, κρατικών φορέων και παραγόντων.
Σύμφωνα με τον Υγειονομικό Χάρτη της χώρας, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα (¨Αγγελιοφόρος¨7-4-2011)την αρνητική πρωτιά σε θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα και καρκίνους κατέχουν οι περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης ενώ οι ειδικοί μέσα στους υπόλοιπους επιβαρυντικούς παράγοντες εντάσσουν το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ χωρίς ωστόσο να προσδιορίζουν και τον βαθμό της επίπτωσής του.
Για την εγκληματική διαχείριση της πυρηνικής καταστροφής τις αποφράδες εκείνες ημέρες του Απρίλη-Μάη του 1986, αναδημοσιεύουμε παρακάτω σχετικό άρθρο του «Ιού της Κυριακής» από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία της 16-4-2006.






Η "ΥΠΑΡΚΤΗ" ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΟΥ 1986.


Το ελληνικό Τσερνομπίλ

Και καλά οι σοβιετικοί, που καθυστέρησαν τρεις μέρες να ενημερώσουν την ανθρωπότητα ότι κάτι συνέβη। Ποιος θα το περίμενε όμως ότι, στην Ελλάδα του 1986, η "επικοινωνιακή διαχείριση" του Τσερνομπίλ από πολιτικούς και επιστήμονες θα υπαγορευόταν αποκλειστικά και μόνο από μικροπολιτικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες; Σε λίγες μέρες κλείνουν είκοσι χρόνια από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ (25.4.1986), το σημαντικότερο του είδους.
Οπως έγινε και σε προηγούμενες επετείους, τα σχετικά αφιερώματα κατά πάσα πιθανότητα θ' ασχοληθούν κυρίως με τις επιπτώσεις του ατυχήματος στον τόπο της καταστροφής (Ουκρανία και Λευκορωσία) και την τύχη των χιλιάδων «εθελοντών» οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν τότε για την κατάσβεση της ραδιενεργού πυρκαγιάς.
Κάποια άλλα δημοσιεύματα θ' ασχοληθούν ενδεχομένως με τις επιπτώσεις του συμβάντος στη χώρα μας. Η αρχή έγινε με άρθρο των «Νέων» (1.4.2006), βασισμένο στις μετρήσεις του καθηγητή του ΕΜΠ Σίμου Σιμόπουλου για την παρουσία ραδιενεργού καισίου στη Βόρεια και την Κεντρική Ελλάδα. «Από το Καρπενήσι έως την Καρδίτσα, την Κατερίνη, το Κιλκίς, από τη Θεσσαλονίκη έως τη Χαλκιδική και τη Φλώρινα οι συγκεντρώσεις του -ραδιενεργού- καισίου φτάνουν ακόμα τα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο, όταν το όριο επικινδυνότητας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν ξεπερνά τα 5 κιλομπεκερέλ», διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο συγκεκριμένο αφιέρωμα.
Σε παρόμοια συμπεράσματα καταλήγουν και έρευνες άλλων ελλήνων επιστημόνων, δημοσιευμένες κυρίως σε ιατρικά περιοδικά του εξωτερικού.
Αυτό που μάλλον λίγοι θα θυμηθούν, ωστόσο, είναι η υποδοχή του ατυχήματος από τους διαμορφωτές της εγχώριας κοινής γνώμης (ΜΜΕ, επιστήμονες, κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα κι αρμόδιες υπηρεσίες) τις μακρινές εκείνες μέρες του έτους 1986.
Συνήθως στα επετειακά ρεπορτάζ καταγράφεται απαξιωτικά ο πανικός των ημερών - όταν οι τρομοκρατημένοι πολίτες όρμησαν στα σουπερμάρκετ, αδειάζοντας σε χρόνο μηδέν τα ράφια από το (κατά τεκμήριο μη ραδιενεργό) συμπυκνωμένο γάλα, μια και το φρέσκο θεωρούνταν ύποπτο.
Αποσιωπάται, αντίθετα, η στάση των υπεύθυνων φορέων που, τις ώρες της πρωτόγνωρης κρίσης, επιχείρησαν είτε να πείσουν τον κόσμο για το ακίνδυνο της ραδιενέργειας, είτε (στην περίπτωση της δεξιάς) να αξιοποιήσουν τον τρόμο του προς όφελος μιας μικροπολιτικής, ψυχροπολεμικής καμπάνιας.
Το ατύχημα συνέβη στις 25 Απριλίου κι ανακοινώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 28, όταν το ραδιενεργό νέφος πέρασε τα σύνορα και δεν μπορούσε να συγκαλυφθεί.


«Αυτοσυγκράτηση» διά ροπάλου…


Τρεις μέρες αργότερα έχουμε την πρώτη επίσημη τοποθέτηση των ελληνικών αρχών: «Η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας παρακολουθεί και ελέγχει την κατάσταση με συνεχείς μετρήσεις στον ελληνικό χώρο», καθησυχάζει τα ΜΜΕ (και μέσω αυτών τους πολίτες) ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ακόμη πιο καθησυχαστικός, ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κ.Παπαθανασόπουλος «διαβεβαίωσε ότι δεν δικαιολογείται ανησυχία» («Ε» 2.5.86). Τα ίδια και από την ΕΕΑΕ την επομένη. Το ανακοινωθέν της δεν περιορίζεται στη διαπίστωση ότι «δεν έχει παρατηρηθεί οιαδήποτε αύξηση ραδιενέργειας στους σταθμούς ελέγχου», αλλά προχωρεί και σε κατηγορηματικές προβλέψεις για την απουσία μελλοντικού κινδύνου: «Ακόμη και σε περίπτωση που οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοήσουν τη μεταφορά υπολειμμάτων ραδιενεργού νέφους προς τη χώρα μας», διαβάζουμε, «δεν αναμένεται να σημειωθεί σημαντική αύξηση του επιπέδου ραδιενέργειας, δεδομένης της σημαντικής εξασθένησης του νέφους λόγω του μεσολαβήσαντος χρονικού διαστήματος» («Ε» 3.5.86).
Την ίδια μέρα, Ιταλία και Ρουμανία προχωρούν στη λήψη μέτρων. Στην Ελλάδα τα πρώτα μέτρα θα παρθούν (με τη μορφή «συστάσεων» αποφυγής του φρέσκου γάλακτος και καλού πλυσίματος των φρούτων και των λαχανικών) στις 5 Μαΐου.
Η προσπάθεια να κρατηθούν τα πνεύματα σε χαμηλούς τόνους θα διατηρηθεί, ωστόσο, μέχρι τέλους. Ενώ εγκύκλιοι του υπ. Παιδείας συνιστούν λ.χ. την «αποφυγή εκδρομών στο ύπαιθρο» και, «αν τα παιδιά βραχούν από βροχή ή λασπόνερα ή κυλιστούν σε βρεγμένο χορτάρι», να κάνουν αμέσως «λουτρό ή καταιωνισμό με άφθονο νερό, κατά προτίμηση φυσικής θερμοκρασίας (όχι ζεστό)», ο υπουργός Υγείας Γιώργος Γεννηματάς αποφαίνεται δημόσια πως «η υγεία του ελληνικού λαού δεν κινδυνεύει βιολογικά μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ αλλά ψυχικά» και μεταφέρει «διαβεβαίωση» της αρμόδιας Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της ΕΟΚ ότι «δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία για το καίσιο και το στρόντιο» (14.5.86).
Εξίσου κατηγορηματικός και ο υπουργός Γεωργίας Γιάννης Ποττάκης (19.5.86): «Οπως βεβαιώνουν ειδικοί επιστήμονες του Δημοκρίτου και του υπουργείου Γεωργίας, ούτε το νερό, ούτε το έδαφος, ούτε το φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο, όπως επίσης η παραγωγή που συλλέγεται ή αναμένεται, παρουσιάζουν οποιοδήποτε πρόβλημα».
Εν μέρει αυτή η «αυτοσυγκράτηση» οφειλόταν στον ευνόητο φόβο των κυβερνώντων, ότι κάθε υποδαύλιση του πανικού θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Σημαντικό ρόλο έπαιξε επίσης η (συντεχνιακή) στάση των πυρηνικών επιστημόνων, που έσπευσαν να υποβαθμίσουν τον κίνδυνο.
Δεν πρέπει, τέλος, να παραγνωριστούν οι διπλωματικές ισορροπίες της εποχής. Η προσπάθεια, δηλαδή, της κυβέρνησης Παπανδρέου για καλές σχέσεις με τις χώρες του σοβιετικού μπλοκ, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. Η κάλυψη που επιφύλαξε στο Τσερνομπίλ το (ημιεπίσημο τότε) «Βήμα» είναι χαρακτηριστική: Το σχετικό αφιέρωμα της 11ης Μαΐου ξεκινά με μια ανυπόγραφη δισέλιδη συνέντευξη του σοβιετικού πρεσβευτή στην Αθήνα, Βικτόρ Στουκάλιν.
Καθησυχαστικά είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα και τα επιστημονικά άρθρα του αφιερώματος, ενώ το κύριο άρθρο της εφημερίδας κατακεραυνώνει τους ανησυχούντες: «Στη χώρα μας ο πανικός πήρε, για μία ακόμη φορά, τη μορφή της εξαλλοσύνης που χαρακτηρίζει τους απληροφόρητους και τους υπανάπτυκτους. Γι' αυτούς η κάθε δόνηση προαναγγέλλει καταποντισμό, το κάθε νέφος εγκυμονεί τέρατα, η κάθε σκιά φέρνει τη συντέλεια του κόσμου... [...] Ωστόσο η βιβλική καταστροφή δεν επήλθε ακόμη. Και, φυσικά, δεν θα έλθει».
Περισσότερο ευέλικτοι θ' αποδειχθούν στη συγκυρία οι φιλοκυβερνητικοί «μαζικοί φορείς» -ιδίως οι ελεγχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ δήμοι του Λεκανοπεδίου. Σε λαμπαδηδρομία που οργάνωσαν στις 14.5 πέντε δήμοι της Δυτικής Αττικής, κυριάρχησε το σύνθημα «Οχι στα πυρηνικά, δυτικά - ανατολικά» («Εθνος» 15.5.86) - το τελικό όμως ψήφισμα επικεντρώθηκε κυρίως στην εξύμνηση της «πρωτοβουλίας του πρωθυπουργού» για απύραυλη Βαλκανική («Πρώτη» 15.5.86).
«Ρεαλιστική» στοχοθεσία είχε και η συγκέντρωση του Δήμου Αθηναίων στον πεζόδρομο της Κοραή (15.5.86): «Ελεγχος στην πυρηνική ενέργεια μέχρι την κατάργησή της». Ταυτόχρονα, οι μηχανισμοί καταστολής ανέλαβαν κάθε εξωκοινοβουλευτική εκδήλωση διαμαρτυρίας.
Η πρώτη αντιπυρηνική συγκέντρωση, από αναρχικούς (9.5.86), απαγορεύτηκε από την αστυνομία. Εντεκα άτομα συνελήφθησαν κι εφτά καταδικάστηκαν για «θρασύτητα», επειδή παρέμειναν στον προγραμματισμένο χώρο. Στις 12.5.86 απαγορεύτηκε κι άλλη διαδήλωση, της ριζοσπαστικής αριστεράς αυτή τη φορά. Οταν κάποιοι απ' τους διοργανωτές επιχείρησαν ν' ανοίξουν πανό στα Προπύλαια, ξυλοκοπήθηκαν άγρια κι οδηγήθηκαν στις κλούβες. Το αποκορύφωμα ήρθε στις 13.5.86, με τη βίαιη διάλυση μιας (τυπικά νόμιμης) αντιπυρηνικής πορείας μερικών χιλιάδων ατόμων. Με πρόσχημα σποραδικές επιθέσεις αναρχικών εναντίον αστυνομικών στις παρυφές της, τα ΜΑΤ λιάνισαν κυριολεκτικά τον κύριο όγκο των διαδηλωτών, συλλαμβάνοντας δεκάδες και στέλνοντας 39 στη Δικαιοσύνη με βαριές κατηγορίες.



Η «αδελφική συνηγορία»...



Αν για τους κυβερνώντες τα πάντα ήταν ζήτημα ισορροπιών, για τους «ορθόδοξους» κομμουνιστές το ατύχημα του Τσερνομπίλ ισοδυναμούσε με δοκιμασία της πίστης τους στην ανθρώπινη πρόοδο. Και πολύ λογικά, αφού ήδη από τη δεκαετία του '50 η γοητεία του σοβιετικού μοντέλου στηριζόταν όλο και λιγότερο στη μαρξιστική «κοινωνία των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών» και περισσότερο στην αίγλη της «σοσιαλιστικής τεχνολογίας», όπως αυτή αποτυπώθηκε στις διαστημικές επιτυχίες του Σπούτνικ και του Γκαγκάριν. Αυτονόητη θεωρήθηκε έτσι η υπεράσπιση της πυρηνικής ενέργειας ως συνώνυμου της προόδου. «Η επιστημονικοτεχνική επανάσταση, σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στην ατομική επιστήμη και τεχνική», διαβάζουμε σε άρθρο της «Πράβδα» που αναδημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» (22.5.86). «Η 30άχρονη και πάνω πείρα αξιοποίησης της ατομικής ενέργειας κατέδειξε την αναγκαιότητα και την ασφάλειά της. Αλλά στην εφαρμογή της κάθε νέας και περισσότερο πολύπλοκης τεχνικής κανένας δεν μπορεί να μιλά για απόλυτη σιγουριά και ασφάλεια.
Η ανθρωπότητα είναι υποχρεωμένη να πληρώνει ακριβά το τίμημα για την τεχνική πρόοδο». Αυτονόητη και η προσαρμογή της γραμμής στις τοπικές συνθήκες. «Πρώτος ήταν ο Ικαρος. Γιατί οι σοφοί αρχαίοι Ελληνες είχαν καταλάβει: η πρόοδος απαιτεί και θυσίες» («Ριζοσπάστης» 11.5.86).
Εξίσου ελληνοπρεπής, ο προϊστάμενος του αρμόδιου εργαστηρίου του «Δημόκριτου», Παναγιώτης Κρητίδης, θα επισημάνει κι αυτός πως «η παραπληροφόρηση του τύπου» για το ατύχημα «δεν μας τιμά καθόλου σαν κοιτίδα του πολιτισμού, όπως αυτοαποκαλούμεθα, και σαν πατρίδα του Δημόκριτου, του πατέρα των ατόμων».
Η σχετική ειδησεογραφία του «Ριζοσπάστη» (αλλά και της ομογάλακτης μετωπικής «Πρώτης») στηρίχθηκε αποκλειστικά σε σοβιετικές πηγές. Στις 18.5.86, π.χ., οι τεχνικές παράμετροι του ατυχήματος αναλύονται από τον ακαδημαϊκό Ιβάν Εμιλιάνοφ, ενώ την πολιτική διάσταση αναλαμβάνει ο δημοσιογράφος του «Νόβοστι» Σπαρτάκ Μπεγκλόφ. Ο ίδιος θα μιλήσει και σε εκδήλωση στη Νομική (13.5), ενώ σε ανάλογη συζήτηση στο Περιστέρι (16.5) ομιλητής είναι ο συνάδελφός του Νικολάι Παστουχόφ.Η γραμμή είναι εξαιρετικά απλή: «Κανένας κίνδυνος έξω από τα 30 χλμ. («Ρίζος της Δευτέρας» 19.5.86). Η εμπιστοσύνη στην απόλυτη ειλικρίνεια των σοβιετικών αρχών θα διατηρηθεί και μετά την πανηγυρική (αλλά ελεγχόμενη) αυτοκριτική των τελευταίων.

Οπλισμένος με την απόφαση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ, με την οποία αναγνωρίστηκαν «λάθη» κι επιβλήθηκαν κυρώσεις σε αξιωματούχους, ο Παύλος Τσίμας ξεσπαθώνει στις 24.7.86: «Ξέρουμε τώρα με ακρίβεια πώς φτάσαμε στο ατύχημα στο Τσερνομπίλ. Ξέρουμε, επίσης με ακρίβεια, τα όρια της μόλυνσης που προκλήθηκε και που περιορίζεται σε μια ακτίνα γύρω από το Τσερνομπίλ, χωρίς να δικαιολογεί τις εξάρσεις του κομπογιαννίτικου πανικού που ταλαιπώρησαν την ελληνική κοινή γνώμη». Για τον ίδιο δημοσιογράφο, η (πολιτική) απόφαση του καθοδηγητικού οργάνου του ΚΚΣΕ ισοδυναμεί όχι μόνο με «απόδειξη ότι όλη εκείνη η εκστρατεία ψεύδους και παραπληροφόρησης που ξεσηκώθηκε τις μέρες του ατυχήματος ήταν μια καλοστημένη πολιτική επιχείρηση κατά της Σοβ. Ενωσης και της Ειρήνης στον κόσμο», αλλά και κλείνει το κεφάλαιο της επικινδυνότητας των πυρηνικών αντιδραστήρων: «Το ατύχημα, λοιπόν, οφείλεται σε μια σειρά ανθρώπινων σφαλμάτων, σε παραλείψεις και παρακινδυνευμένες ανθρώπινες ενέργειες. Κι αυτό σημαίνει ότι τα πυρηνικά ατυχήματα δεν είναι μοιραία, δεν αποτελούν μια υπεράνθρωπη, αδυσώπητη απειλή. Ο κίνδυνος μπορεί να ελεγχθεί».
Σε λαϊκότερο επίπεδο, την όλη στρατηγική θα εξηγήσει -με αφοπλιστική επιχειρηματολογία- ο Σπύρος Κομίνης: «Ας πούμε ότι ο αδελφός σου παρασύρει κάποιον με το αυτοκίνητο. Δε φταίει, είναι νύχτα, πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά του... Θα πας στο δικαστήριο και θα υπερασπιστείς τον αδερφό σου. Εγώ σου λέω ότι θα τον υπερασπιστείς και με ψέματα, αλλά εσύ μπορείς να μου πεις ότι τέτοιο πράγμα δεν θα κάνεις και το δέχομαι.»Θα πεις, λοιπόν, στο δικαστήριο ότι ο αδερφός σου δεν πίνει, ενώ η υπεράσπιση του θύματος για να πάρει λεφτά θα λέει ότι ο αδερφός σου ήταν μεθυσμένος. Θα λες ότι ο αδερφός σου είναι προσεκτικός οδηγός, η άλλη πλευρά θα λέει ότι είναι άσχετος και ραλλιτζής. »Εσύ θα λες δεν έφταιγε, οι άλλοι θα λένε έφταιγε. Εσύ θα ξέρεις ότι λες την αλήθεια. Ούτε πίνει ο αδερφός σου ούτε τρέχει σαν τρελός, ήτανε ατύχημα, δεν μπορούσε να το αποτρέψει.»Αυτό κάνει ο "Ριζοσπάστης": Υπερασπίζεται τον αδελφό του. Το σοβιετικό λαό και το σοσιαλισμό. Γιατί ξέρει ότι δεν πίνει, δεν οδηγεί επικίνδυνα, όπως εσύ θα κόβεις το κεφάλι για τον αδερφό σου. Και δεν λέει ψέματα» («Δεοντολογία, ιδεολογία και ουσία», «Ρίζος της Δευτέρας» 19.5.86).
Ολα αυτά θα ήταν μάλλον γραφικά, αν δεν διέθεταν ένα ακλόνητο -φαινομενικά- άλλοθι: τη συνηγορία των εγχώριων πυρηνικών επιστημόνων, μεγάλο μέρος των οποίων επιχείρησε να διασκεδάσει την εικόνα των συνεπειών του μεγάλου εκείνου ατυχήματος. «Η συνολική επιπρόσθετη δόση για τον πληθυσμό εκτιμάται ότι θα είναι περίπου 20 mrem, με την προϋπόθεση τήρησης των περιοριστικών μέτρων», διαβάζουμε σε ανακοίνωση της Ελληνικής Εταιρίας Πυρηνικών Επιστημόνων (11.5.86). «Σημειώνεται ότι η ετήσια δόση για τον πληθυσμό στις γενικές συνθήκες είναι περίπου 200 mrem, εκ των οποίων τα 50 mrem περίπου οφείλονται στις ιατρικές εφαρμογές».


...και το επιστημονικό σινάφι


«Η συνολική επιβάρυνση του πληθυσμού της χώρας μας από το πυρηνικό ατύχημα υπολογίζεται σε 8 περίπου μιλιρέμ», εξηγεί την ίδια μέρα στο «Ριζοσπάστη» ο λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, πυρηνικός φυσικός-υγειοφυσικός, Λουκάς Σακελλίου। «Η τιμή αυτή είναι πολύ μικρότερη και από την πιο απλή ακτινογραφία। Σαν μέτρο σύγκρισης θα σας έλεγα ότι η ποσότητα αυτή, ως προς τα πιθανά αποτελέσματα, ισοδυναμεί μ' ένα αεροπορικό ταξίδι στην Αμερική και είναι πολύ μικρότερη από τον κίνδυνο που διατρέχει ένας καπνιστής που καπνίζει ένα τσιγάρο την ημέρα και μόνο από τη ραδιενέργεια του τσιγάρου» «Νερό του Καματερού θυμίζει όλη αυτή η υπόθεση με τη ραδιενέργεια», ξεσπαθώνει με τη σειρά του ο αντιπρόεδρος της ΕΕΑΕ, Κώστας Παπαθανασόπουλος. «Ο κόσμος έχει κυριευθεί από πανικό που φθάνει τα όρια της υστερίας. Κι όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται χωρίς να υπάρχει πρόβλημα. Καθημερινά οι τιμές της ραδιενέργειας πέφτουν» («Πρώτη» 10.5.86). Στο «Βήμα» στις 11.5.86, πάλι, ο δόκτωρ ραδιοβιολογίας-ραδιογενετικής Λευτέρης Σιδέρης υπολογίζει με απόλυτη βεβαιότητα, «πάντα μέσα στα όρια του στατιστικού σφάλματος», ότι οι συνέπειες του Τσερνοπμπίλ στην Ελλάδα θα περιοριστούν σε «περίπου 19» καρκίνους και «περίπου 6» σοβαρές αλλοιώσεις σε νεογέννητα.
Στο ίδιο φύλλο, άλλοι επιστήμονες καταφεύγουν σε γενικότερες αποφάνσεις. «Η ηθική της σημερινής κοινωνίας έχει αποδεχθεί, επιτρέπει το ριψοκίνδυνο σε όλες του τις εκφράσεις», ξεκαθαρίζει ο Στέφανος Χαραλάμπους, καθηγητής στο ΑΠΘ, επιστρατεύοντας μια βολική αποστροφή του Μολιέρου: «Μισώ τις μικρόψυχες καρδιές που, από υπερβολική πρόβλεψη για τα επακόλουθα των πραγμάτων δεν τολμούν να επιχειρήσουν τίποτε...». Λιγότερο ποιητικός αλλά εξίσου αποφασιστικός αποδεικνύεται ο καθηγητής της Ιατρικής Χαράλαμπος Προυκάκης: «Δεν υπάρχει καμιά απόλυτα ασφαλής ανθρώπινη δραστηριότητα. Ετσι π.χ. η χρήση ηλεκτρισμού στα σπίτια και στη βιομηχανία προκαλεί δεκάδες θανάτους από ηλεκτροπληξία κάθε χρόνο, η κολύμβηση και η ορειβασία προκαλούν επίσης θανάτους κ.ο.κ. Επομένως η έννοια της ασφάλειας (ή της αποφυγής του κινδύνου) στην πραγματικότητα ταυτίζεται με την απόφαση για την αποδοχή του» Ελάχιστοι επιστήμονες τόλμησαν ν' αμφισβητήσουν τη χρησιμότητα της πυρηνικής ενέργειας (Ανδρέας Θεοφίλου, «Πρώτη» 13.5.86) ή να υπενθυμίσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της εισόδου των ραδιενεργών καταλοίπων στη διατροφική αλυσίδα (Δημ. Κρέμμος, «Βήμα» 11.5.86).
Ο πρόεδρος του Δημόκριτου, Θ. Γιαννακόπουλος, προτίμησε αντίθετα να καθησυχάσει τους δημοσιογράφους ότι «τα μακρόβια στοιχεία (στρόντιο, καίσιο)» θα «αραιωθούν φυσιολογικά με τη διάχυσή τους στο έδαφος, και με αυτό τον τρόπο οι ήδη χαμηλές τιμές τους θα υποβαθμισθούν ακόμη περισσότερο» («Ριζοσπάστης» 22.5.86). Το μόνο που φαίνεται ότι τρόμαζε τους περισσότερους, ήταν οι επιπτώσεις της τραγωδίας στα ερευνητικά κονδύλια. «Φοβάμαι ότι, όπως και στην πρόσφατη περίπτωση του Τσάλεντζερ, ο μεγάλος χαμένος θα είναι η επιστήμη», ομολογεί στην προαναφερθείσα συνέντευξή του ο κ. Σακελλίου: «Δείχνει ότι έχουμε ένα πρόβλημα τεχνολογίας και αυτό μπορεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη». *Ανάλογους φόβους εκφράζει κι ο σεισμομηχανικός του Δημόκριτου Γιάννης Πρωτονοτάριος, θεωρώντας ότι «η υποβάθμιση στην πράξη των ερευνητικών δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με τις ειρηνικές εφαρμογές της πυρηνικής ενέργειας (περικοπή σχετικών ερευνητικών δραστηριοτήτων του Δημόκριτου) είναι πολιτική τουλάχιστον κοντόφθαλμη και αντιεπιστημονική» («Ριζοσπάστης» 11.5.86).
Σ' ένα άλλο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Ακτινολογικής Εταιρείας Κυριάκος Στριγγάρης θα εκφράσει την ανησυχία του για την επανειλημμένη «καθυσυχαστική» σύγκριση της ακτινοβολίας του Τσερνομπίλ μ' αυτή των ακτινογραφιών: «Σίγουρα η δόση ραδιενέργειας που παίρνει ένα άτομο όταν κάνει ακτινογραφία στομάχου, αξονική τομογραφία, ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις για θυρεοειδή, στομάχι, εγκέφαλο κ.λπ. είναι μεγαλύτερη. Ομως, δεν πρέπει να καλλιεργείται μια νέα φοβία στον κόσμο γενικά με τις ακτινογραφίες» («Ριζοσπάστης» 11.5.86).




Η σκιά της Ιστορίας



Κάπου εδώ τελειώνει η μικρή μας αναδρομή στις ραδιενεργές μέρες του 1986. Αν όσα διαβάσατε φαντάζουν σήμερα κωμικά, αν όχι απίστευτα, δεν πρέπει, ωστόσο, να μας διαφεύγει μια κρίσιμη ποιοτική διαφορά ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Την εποχή του Τσερνομπίλ, δεν είχε ακόμη εμφανιστεί η ιδιωτική τηλεόραση και η συνακόλουθη πολιτική τρομοκράτησης του κοινού στο όνομα της τηλεθέασης.
Ταυτόχρονα, στην κοινωνία κυριαρχούσε η αίσθηση ότι πληροφορημένος πολίτης σημαίνει όχι παθητικός καταναλωτής «ειδήσεων» αλλά ενεργός πολίτης, η κινητοποίηση του οποίου είναι σε θέση να τροποποιήσει συσχετισμούς, να γκρεμίσει καθεστώτα, να επιβάλει πολιτικές.
Σήμερα, με τη θεσμοποιημένη παντοδυναμία των μεγάλων επιχειρήσεων στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς», η πιθανότητα κλεισίματος των πυρηνικών εργοστασίων ως αποτέλεσμα της εξέγερσης του κοινού ακούγεται περίπου σαν ανέκδοτο. Τότε τα πάντα φαινόντουσαν δυνατά, καθώς το κράτος (το κατ' εξοχήν πεδίο πάνω στο οποίο εγγράφονται οι πολιτικοί συσχετισμοί κι επιβεβαιώνεται, σε τελική ανάλυση, η ίδια η δημοκρατία) εξακολουθούσε να διεκδικεί ένα ρυθμιστικό ρόλο. Οπότε η (άμεση ή έμμεση) «λογοκρισία» της πυρηνικής καταστροφής, ακόμη και η βίαιη καταστολή των ριζοσπαστικότερων αντιδράσεων, είχαν κάποιο νόημα.



Η μόλυνση και τα «μιάσματα»



Αν για τη φιλοσοβιετική αριστερά η τραγωδία του Τσερνομπίλ αποτέλεσε ένα πρώτης τάξης πρόβλημα, η αντιμετώπισή της από το άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος δεν υπήρξε λιγότερο αρχαϊκή.
Απόλυτα ταυτισμένη με την ψυχροπολεμική υστερία που επικρατούσε τότε στη Δύση, η ελληνική δεξιά είδε στο πυρηνικό ατύχημα της Ουκρανίας μια ανέλπιστη ευκαιρία αντιστροφής του εγχώριου «φιλειρηνικού» πολιτικού κλίματος। Το ίδιο το πρόβλημα, η επικινδυνότητα της «ειρηνικής» χρήσης της ατομικής ενέργειας, ουδόλως απασχόλησε τους αναλυτές και τα θινκ τανκ της δεξιάς. Αποκλειστικό ζητούμενο υπήρξε η καταδίκη του σοβιετικού συστήματος και -συμπληρωματικά- του εγχώριου πασοκικού «σοσιαλισμού», ενώ οριακό αίτημα αποτέλεσε το κλείσιμο των «απαρχαιωμένων» πυρηνικών αντιδραστήρων των βορείων γειτόνων μας -κι όχι, φυσικά, της (επίσης γειτονικής) Ιταλίας ή άλλων δυτικών χωρών. Χαρακτηριστική από κάθε άποψη μπορεί να θεωρηθεί η σχετική ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ (12.5). Το Τσερνομπίλ, διαβάζουμε, «καταρρίπτει πολλούς μύθους, τόσο του αυθεντικού σοσιαλισμού όσο και των δικών μας εγχώριων παραλλαγών του. Το σοβιετικό σύστημα δεν αντέχει την αλήθεια, προτιμάει τους πολίτες του απολιθώματα πλουτωνίου παρά ανθρώπινα όντα με αξιοπρέπεια. [...] Καταπίπτουν σαν χάρτινοι πύργοι οι προτάσεις ειρήνης του Γκορμπατσώφ, τη στιγμή που δεν δεχόταν διεθνή έλεγχο στο Τσερνομπίλ και κατασκεύαζε υλικό για πολεμικά όπλα. Οσο για τον εγχώριο σοσιαλισμό, απέδειξε τη δειλία, τη μονολιθικότητα και την υπευθυνότητά του, μπροστά σε μεγάλα προβλήματα, αποκρύπτοντας και διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα» («Μεσημβρινή» 13.5.86).
Στο ίδιο μήκος κύματος θα κινηθούν και οι αυθεντικοί εκφραστές της εθνικοφροσύνης. «Τσερνομπίλ: ο μαρξισμός χωρίς προσωπείο» αποφαίνονται τα πλακάτ του ΕΝΕΚ, η πορεία του οποίου (σε αντίθεση προς αυτές των αναρχικών ή της ακροαριστεράς) ουδόλως ενοχλήθηκε από την αστυνομία (12.5). Η κεντρική εκδήλωση της δεξιάς για το Τσερνομπίλ θα πραγματοποιηθεί στις 13 Μαΐου με επίσημους οργανωτές το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ), την Πανελλήνια Επιτροπή Αγώνων Καταναλωτών (ΠΕΑΚ) και την Κίνηση για τον Πολυμερή Αφοπλισμό, την Ελευθερία και την Ασφάλεια της Ευρώπης (ΚΙΠΑΕΑ). Τα συνθήματα των συγκεντρωμένων, όπως καταγράφηκαν από το δεξιό τύπο των ημερών, είναι αποκαλυπτικά του προβληματισμού τους για το πυρηνικό ατύχημα: «Ρώσοι φονιάδες των λαών», «Του Γκορμπατσώφ το χέρι σκοτώνει την ειρήνη», «Το Τσερνομπίλ σκοτώνει, ο Ανδρέας αθωώνει», «Αστε τα παραμύθια και πείτε την αλήθεια».
Στο ίδιο μήκος κύματος, το ψήφισμα που καλεί την κυβέρνηση «να σταματήσει τις κενές περιεχομένου μεγαλόστομες διακηρύξεις (απύραυλη Βαλκανική, αποπυρηνικοποιημένες ζώνες κ.ά.)». Εξίσου εύγλωττο ήταν και το κλείσιμο της εκδήλωσης με ομαδικό ψάλσιμο του... Εθνικού Υμνου στον Αγνωστο Στρατιώτη.
Ενδιαφέρουσα μπορεί, τέλος, να θεωρηθεί η βασική ομιλία της ημέρας από το νεαρό τότε στέλεχος της ΚΙΠΑΕΑ Κώστα Καραμανλή. Εκτός απ' την καταγγελία της «εγκληματικής αμέλειας των Σοβιετικών που επέτρεψε να φτάσει η ραδιενέργεια σε τόσο υψηλά επίπεδα» και την εξίσου αναμενόμενη καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου που «παριστάνει εκ του ασφαλούς το σωτήρα της ανθρωπότητας με τις περίφημες πια πρωτοβουλίες και επιστολές του που στην ουσία δυναμιτίζουν τη σοβαρότητα της χώρας μας», ο σημερινός πρωθυπουργός δεν θα διστάσει ν' αποδώσει την ελλιπή επαγρύπνηση του κρατικού μηχανισμού στον (άρτι επαναπατρισθέντα εκ του «Παραπετάσματος») εσωτερικό εχθρό: «Την κυβέρνηση βαρύνουν μια σειρά από αμείλικτα ερωτηματικά: Γιατί δεν αφήνει τους επιστήμονες του "Δημόκριτου" να κάνουν τη δουλειά τους; Γιατί τις μετρήσεις τις κάνουν ένας φυσικός που πρόσφατα ήρθε από τη Βουλγαρία με τη βοήθεια μιας παρασκευάστριας που ήρθε από την Τασκένδη, άτομα δηλαδή των οποίων η αντικειμενικότητα ελέγχεται λόγω της καταγωγής τους;»



ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΡΕ-ΚΑΡΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟΥ ΝΕΦΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΙΑ

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η "ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ"





ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με πορεία που πραγματοποίησαν από το κέντρο της πόλης ως το σιδηροδρομικό σταθμό Έδεσσας, συλλογικότητες από την Κοζάνη ,τη Φλώρινα, τα Γιαννιτσά και την Έδεσσα και στη συνέχεια ενώθηκαν στη "Σιδηροδρομική Πορεία" προς τη Θεσσαλονίκη, με άλλες από τη Νάουσα και τη Βέροια, άνοιξε η αυλαία των κινητοποιήσεων για την υπεράσπιση του σιδηρόδρομου το Σάββατο 19-3-2011.
Στο σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης έγινε θερμή υποδοχή από συλλογικότητες και κινήσεις της Θεσσαλονίκης και σωματεία εργαζόμενων στον Ο.Σ.Ε.
Στην πολυπληθή. πολύχρωμη και δυναμική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης οι διαδηλωτές απαίτησαν την επαναλειτουργία των κομμένων δρομολογίων, όπως αυτά για τη Φλώρινα και την Κοζάνη , τη μείωση των εισιτηρίων των τρένων μετά από τις τελευταίες ληστρικές αυξήσεις ,τη σιδηροδρομική σύνδεση της Θεσσαλονίκης με το νομό Πέλλας μέσω Γιαννιτσών και τη διαφύλαξη του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του σιδηρόδρομου αλλά και των άλλων μέσων μαζικής μεταφοράς.
Ακολούθησε εντυπωσιακή πορεία με συνθήματα και πανό προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης δια μέσου της Εγνατίας Οδού μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους όπου και έληξε η πρωτοφανής αυτή για τα ελληνικά δεδομένα κινητοποίηση.
Η επιτυχία των παραπάνω κινητοποιήσεων έρχεται να δικαιώσει τις αποφάσεις για την υπεράσπιση του σιδηρόδρομου και των κοινωνικών αγαθών ,που λήφθηκαν στη συνέλευση των συλλογικοτήτων που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο της Έδεσσας στις 26-2-2011 οπότε και προτάθηκε η διοργάνωση της «Σιδηροδρομική Πορείας» για τις 19-3-2011.
Αξίζει ακόμη να αναφερθεί σύμφωνα με τις καταγγελίες που έγιναν, η αναιτιολόγητη ακύρωση από πλευράς της διοίκησης της ΤΡΕΝΟΣΕ, συμφωνίας , που αρχικά είχε επιτευχθεί μεταξύ της εταιρίας και των συλλογικοτήτων για μίσθωση τρένου με σκοπό τη μεταφορά των συμμετεχόντων στη τρενοπορεία από τη Φλώρινα ως τη Θεσσαλονίκη ενώ λυπηρό ήταν και το γεγονός ότι κάποιοι τοπικοί «παράγοντες» φρόντισαν για τη μεταφορά των διαμαρτυρόμενων πολιτών της Άρνισσας με λεωφορεία του ΚΤΕΛ απ΄ευθείας στη Θεσσαλονίκη με αποτέλεσμανα μην είναι παρόντες τόσο στις εκδηλώσεις της Έδεσσας όσο και στη «Σιδηροδρομική Πορεία».


ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ
 ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
 ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΡΕΝΟΥ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
 ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (ΕΔΕΣΣΑΣ)
 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΕΔΕΣΣΑΣ
 ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΝΟΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ
 Α΄ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ
 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ
 ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
 ΑΚΡΙΒΕΙΑ STOP ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ
 ΠΡΩΤΟΒΟΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥΜΠΑΣ
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ & ΗΜΑΘΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ
 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΦΟΡΕΩΝ & ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ
 GREEN ATTACK
 ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΕΡΓΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
 ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ‘’ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ’’
 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ‘’ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ ΤΟΠΟΣ ΝΑ ΖΕΙΣ’’
 ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΒΕΡΟΙΑΣ
 ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΒΕΡΟΙΑΣ
 HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
 ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ –ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΡΥΑΣ ΒΡΥΣΗΣ
 ΚΕΕΡΦΑ ΗΜΑΘΙΑΣ ( ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ & ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ)
 ΚΕΕΡΦΑ ΠΕΛΛΑΣ ( ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ & ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ)
 ΚΙΝΗΣΗ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
 ΚΕΕΡΦΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ( ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ & ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ)

  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ  ΠΟΛΙΤΩΝ  ΓΙΑ  ΤΟ  ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ  ΔΙΚΤΥΟ  Ν.ΠΕΛΛΑΣ

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"