Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

ΕΔΕΣΣΑ: Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΠΟΛΗΣ




Αν για μιά πόλη η ύπαρξη ενός μύθου είναι αναγκαίο συστατικό της, αυτό για την Έδεσσα είναι ο μύθος της πράσινης πόλης.
Για την πλειοψηφία των κατοίκων αλλά και πολλών φίλων της η Έδεσσα ταυτίζεται με τη βασίλισσα των νερών και του πράσινου της ελληνικής επικράτειας. Αλλά ακόμη κι αν η πόλη υπερέχει ως προς το πράσινο στοιχείο σε σχέση με άλλες πόλεις, κατά πόσο μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί πράσινη;
Την απάντηση σ΄ αυτό θα τη βρούμε μιλώντας τη γλώσσα των αριθμών.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος το κατώτερο όριο για να είναι βιώσιμη μια πόλη αντιστοιχεί σε 10 τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο ενώ σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποίησε το 2006 η ομάδα του καθηγητή της Γεωπονικής Σχολής του Α.Π.Θ. Ιωάννη Τσαλικίδη για λογαριασμό του Δήμου Έδεσσας το αντίστοιχο ποσοστό –συμπεριλαμβανομένων και των δεντροστοιχιών των δρόμων μαζί με τα πρανή τους- φθάνει μόλις τα 7,2 τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο.
Συγκριτικά με άλλες πόλεις του κόσμου και όχι με ελληνικές τσιμεντουπόλεις αξίζει να αναφερθεί ότι στην Ουάσιγκτον αντιστοιχούν 50 τ.μ. ανά κάτοικο, στη Βόνη 35 τ.μ. , στο Άμστερνταμ 27 τ.μ., στο Pότερνταμ 24 τ.μ. και στη Bαρσοβία 18 τ.μ.
Η εικόνα που παρουσιάζει η πόλη σήμερα αναφορικά με την κατανομή του αστικού πράσινου σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν.
Η πόλη της Έδεσσας- με κάποια καθυστέρηση είναι αλήθεια –ακολούθησε το αναπτυξιακό μοντέλο της μετεμφυλιοπολεμικής Ελλάδας που με το θεσμό της αντιπαροχής ως εδαφική και πολιτική επέκταση του σχεδίου Μάρσαλ, κατάφερε να μετατρέψει δεκάδες πόλεις σε βασίλεια του τσιμέντου.
Η αποβιομηχάνιση της πόλης στις δεκαετίες του ΄60 και ΄70 είχε ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία απαξίωση του πράσινου -λες και αυτό ήταν υπεύθυνο για την ανεργία- και παρεμβάσεις των εκάστοτε Δημοτικών Αρχών στους ελεύθερους και πράσινους χώρους, που είχαν απομείνει ,ώστε να περιορισθούν η και να εξαφανισθούν.
Η περίπτωση του ξενοδοχείου Ξενία και του πάρκου της Μεραρχίας, ο ακρωτηριασμός του πάρκου στη πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης, η συρρίκνωση και αποψίλωση της πλατείας Τημενιδών, οι τσιμεντοπαρεμβάσεις στο χώρο της Λαϊκής Αγοράς , η εξαφάνιση της παραποτάμιας βλάστησης για το αντιπλημμυρικό έργο, η απόπειρα καταστροφής του πάρκου στην πλατεία 25ης Μαρτίου για την ανέγερση Μουσείου, η σχεδιαζόμενη υπογειοποίηση –τσιμεντοποίηση του γηπέδου για την κατασκευή πάρκιγκ, και οι παρεμβάσεις στο χώρο των Καταρρακτών, που απειλείται άμεσα από την κοινοπραξία των ιδιωτών στους οποίους παραχωρήθηκε ,είναι χαρακτηριστικές των προθέσεων της Δημοτικής Αρχής για την πράσινη κληρονομιά της πόλης μας.

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

"ΒΑΡΟΣΙ ΕΔΕΣΣΑΣ " -2006

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"

ΓΕΦΥΡΑ "ΚΙΟΥΠΡΙ"